Robin Good verbroedert idealisme en kapitaal waardoor de wereld mooier wordt

Als jonge jongen stond hij niet op de barricades tegen kernenergie. Toch wilde hij wel altijd de wereld mooier maken. Mark Schalekamp (38) is de oprichter van Robin Good, een bedrijf dat maatschappelijk betrokken bedrijfsactiviteiten organiseert.

door Nanda Millenaar

In plaats van het vertrouwde jaarlijkse bedrijfsuitje gaan werknemers via Robin Good een dag aan het werk met kansarme jongeren of klussen in een tehuis voor verstandelijk gehandicapten. Doel is de betrokkenheid van bedrijven en mensen bij de samenleving te vergroten. De wereld verbeteren door geld, macht en idealisme samen te brengen. „De idealist die van een afstand de grootverdieners veroordeelt is achterhaald”, vindt Schalekamp.

Robin Good werkt samen met goede doelen en instellingen als zorgboerderijen en asielzoekerscentra. Het bedrijf richt zich op organisaties die tussen wal en schip vallen. Bijvoorbeeld een instelling die geen subsidie kan krijgen. „We zoeken de gaten in de maatschappij”, zegt Schalekamp.

Een voorbeeld is Artemis. Dankzij de ANWB wegenwachters kreeg de zorgboerderij in Warder in 2004 fietsenhokken. De fietsenhokken staan er goed bij, vertelt Rian van Oorsouw. „Er waren ook wel een paar handige jongens mee hoor, want met alleen kantoorklerken lukt dat niet.”

Schalekamp studeerde rechten, maar kon de perfecte baan niet vinden. „De bank vond ik te formeel, de advocatuur te gehaast en de televisie te oppervlakkig.” Tijdens een conferentie hoorde hij Anita Roddick spreken, oprichtster van de Body Shop, over bewust ondernemen en geld verdienen. Schalekamp nam een half jaar vrij, dacht na en begon Robin Good in 1999. Zeven jaar later blijkt het vanuit zijn kantoor aan de Amstel de juiste beslissing geweest. „Bedrijven hebben geld, macht en invloed. Daar moet je gebruik van maken.”

Een bedrijf benadert Robin Good, deze stelt een project samen en regelt alles, ’van materiaal tot eten’. De reacties zijn bijna altijd positief. „Er zal vast wel eens iemand tussen zitten die liever was gaan paintballen, maar de meesten hebben het gevoel dat ze echt geholpen hebben.” Vooral eendaagse projecten zijn afgebakend in tijd en plaats. „Dan kun je in korte tijd ook echt een verschil maken”, vindt Schalekamp. Bij zulke projecten speelt teambuilding ook een grote rol. „Van een vlot bouwen voor gehandicapte kinderen leer je beter samenwerken dan een dikke lunch eten.”

Steeds populairder worden de zogenoemde community investment programs. Daarbij ondersteunen werknemers gedurende een paar maanden lokale projecten in de omgeving van het bedrijf. Voor energiebedrijf Eneco organiseerde Robin Good dit jaar voor de tweede keer een programma. Een groepje medewerkers bouwde een kermis in een ziekenhuis. „Voor ons was het belangrijk dat medewerkers elkaar beter leerden kennen”, vertelt Natascha Streefkerk van Eneco. „Door zo’n programma maken mensen samen iets mee, dat creëert een band en je helpt andere mensen”. Dit jaar deden 200 van de 300 mensen mee, ’dus je kunt zeggen dat mensen het leuk vinden’.

Bedrijven die iets terug geven aan de samenleving waarbinnen ze opereren. Het klinkt mooi, maar is het geen uiterlijk schijn? „Natuurlijk heeft het ermee te maken dat grote bedrijven door de buitenwereld in de gaten worden gehouden”, geeft Schalekamp toe.

De langdurige programma’s laten volgens Schalekamp echter zien dat het niet om reclame of een trend gaat. „We zijn nu bij de generatie aangekomen die nadenkt, zich zorgen maakt en zwakkeren in de samenleving wil helpen. Zij verwachten dat ook van hun werkgever. Mijn vaders generatie was daar helemaal niet mee bezig, die werkt omdat er brood op de plank moest komen.” Daarnaast speelt de druk van andere bedrijven een rol. „Als iedereen het doet kun je moeilijk als enige niet meedoen”, aldus Schalekamp.

Dit jaar gaat Schalekamp met zijn medewerkers naar het Amsterdamse bos, kerst vieren met de scouting voor gehandicapte kinderen. Schalekamp werkt het liefst met gehandicapten en allochtonen. „Het is mooi om te zien hoe bereid mensen zijn elkaar te ontmoeten en zich in elkaar te verdiepen, als de gelegenheid er maar is.”

In de hal van het ABN Amro kantoor in Amsterdam Zuidoost stonden vorige week kraampjes met banketstaven en kaarsen. Een kerstmarkt, georganiseerd door Robin Good in opdracht van de afdeling ABN Amro Services NL, om geld in te zamelen voor weeskinderen in India. De producten zijn gemaakt op zorgboerderijen door verstandelijk gehandicapten. Medewerkers van de bank kunnen in hun pauze of op weg naar het toilet spullen kopen. Achter de kraampjes staan jongens uit het Bertolt Brecht Huis, een centrum voor dak- en thuisloze jongeren en gepensioneerde medewerkers van de bank. „Einde van het jaar is een drukke tijd. We hebben in plaats van medewerkers, deze mensen gevraagd om achter de kraampjes te staan”, vertelt Quirine Pleyte, woordvoerder van de ABN Amro.

Bij de bank krijgen medewerkers 40 uur per jaar vrijwilligersverlof. De uren kunnen bijvoorbeeld worden gevuld met klussen, de hokken van de zeehondencrèche in Pieterburen schoonmaken of lezen op scholen in de Bijlmer. De kerstmarkt wordt niet opgevuld met vrijwilligersuren, maar is een nieuw initiatief voor de werknemers. „Mensen kunnen iets kopen, het laten zien, er over vertellen, dat komt de gezelligheid de werksfeer ten goede”, vertelt Pleyte.

Bij een ander filiaal van de ABN AMRO in Zuidoost staan de kraampjes onder de overkapping tussen twee gebouwen. „Misschien hadden we binnen meer geluk gehad, maar dit geeft wel echt een kerstgevoel”, zegt René Rutte van Robin Good. Vooral de glühwein doet het goed, terwijl op de achtergrond So this is Christmas, and what have you done, van John Lennon klinkt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden