FILMRECENSIE

Robby Müller, de man met de camera die vertrouwde op zijn ogen en intuïtie

Cameraman Robby Müller aan het werk met Dennis Hopper.Beeld Beeld uit Living the Light - Robby Müller

Living the Light - Robby Müller
Regie: Claire Pijman
★★★

‘Living the Light – Robby Müller’ is een documentaire die je onderdompelt in leven en werk van Robby Müller, Nederlands beroemdste cameraman die afgelopen juli op 78-jarige leeftijd overleed. Het is een film die je bewuster maakt van waar het in fotografie en film om draait. Niet dat de film een les is, zeker niet. Müller was zelf wars van regeltjes, ging zijn eigen gang. Maar de hartstocht waarmee hij het licht vastlegde, en vooral de weerspiegeling ervan, werkt aanstekelijk. 

Regisseuse Claire Pijman kreeg bij Müllers leven al de beschikking over zijn complete archief: een schat aan videodagboeken en foto’s die ze zelf aanvulde met fragmenten uit zijn films en interviews. Samen met de Nederlandse editor Katharina Wartena monteerde ze daaruit een kunstenaarsportret waarin leven en werk naadloos in elkaar overvloeien. Soms voelt de film als een droom, koortsig beelden puttend uit een bevlogen filmersleven.

Müller werkte met grote regisseurs als Wim Wenders, Jim Jarmusch en Lars von Trier. Hij was zijn leven lang op reis en filmde onderweg in hotelkamers, vanuit treinen, in een vliegtuigtoilet. Steeds volgt hij het licht, hoe het door het raam op de vloer valt. Hij filmt zijn eigen schaduw.

Rode doek

Heel mooi is het filmpje dat hij van zijn ouders maakte tijdens een boswandeling. Ze komen bij een bruggetje en zwaaien naar hun zoon. Müller filmt hun weerspiegeling in het water. En opeens gaat het over meer, over het leven, over het verglijden van de tijd. Müller was zo ­gevoelig voor licht, kleur en compositie dat hij hotelkamers soms ­opnieuw arrangeerde. In een van zijn hotelkamerfilmpjes is te zien hoe hij een rode doek over een te felle lamp heeft gedrapeerd.

Ontroerend is hoe de documentaire die intieme videodagboeken, waarin ook zijn vrouw en kinderen voorbijkomen, combineert met scènes uit klassiekers als ‘Paris, Texas’ van Wenders en ‘Dead Man’ van Jarmusch – die speciaal voor de film ook een instrument (de gitaar) uitzocht en met zijn band Sqürl een soundtrack maakte die recht doet aan Müllers persoonlijkheid. “Robby hield van bewolkte dagen en diffuus licht”, zegt Jarmusch. “En hij had een speelse geest, plande niks.”

Het laatste zie je weer zo helder verbeeld als de Nederlandse ‘director of photography’ op het Empire State Building staat en zoals zovelen het stadslandschap filmt. Toch wordt het door zijn lens iets bijzonders. In beeld verschijnt een vogel die hij op zijn vlucht, zwevend langs wolkenkrabbers, besluit te volgen. Müller is de man met de camera die vertrouwt op zijn ogen en zijn intuïtie en daarmee wereldfaam vergaarde.

‘Living the Light - Robby Müller’ is vanaf volgende week ook te zien op het Nederlands Film Festival in Utrecht

Elke week de nieuwste films besproken door onze recensenten. Lees ze in ons dossier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden