Riool

SYLVAIN EPHIMENCO

Gisteren, aan de vooravond van iets wat een van de grootste prestaties ooit kan worden in de Nederlandse sportgeschiedenis, was mijn Dafne Schippers-oogst nogal mager. Ik vond hier en daar in kranten hooguit een plichtmatige voorbeschouwing of een snel geschreven portret. In Trouw wel een prima stuk van Rob Velthuis maar met de dubieuze kop: 'Als een robot gestuurd naar de top'. En zo kun je een vrouw van vlees, bloed en superieure wilskracht van haar menselijkheid ontdoen. Toch is de transformatie binnen iets meer dan een jaar van meerkampster Dafne Schippers in misschien wel de snelste vrouw ter wereld, iets sensationeels en bijna niet te bevatten. Dat in Nederland geen Dafne-mania is ontstaan is bijna genetisch bepaald. Verliezers genieten hier meestal een groter aanzien dan saaie winnaars die het slaapverwekende Wilhelmus veel te vaak laten klinken (geef me maar 'Fratelli d'Italia' als universeel volkslied, met als afsluitende noot de kreet van keeper Gianluigi Buffon). Dit is het land waar, om de woonkamers te beroeren, je in het zicht van de gouden medaille of de roze trui hoort te struikelen of tegen een sneeuwmuur te botsen. Wat dat betreft is Yuri van Gelder de gedroomde verworpene der aarde voor het naar drama snakkende Nederland. Schlemiel tot in het diepst van zijn ziel, draaideur-overtreder, verslaafd en hardnekkige pechvogel. Het is daarom ook logisch dat het niet het eventuele goud van Dafne is wat de klok slaat, maar het aantal slokken dat Yuri ophad nadat hij de bloemetjes van het kwaad had buitengezet. Tel daarbij de eeuwige strijd tussen de rekkelijken en de preciezen, nu over het nut van discipline en regels, en je hebt voer voor een brede discussie die traag door oneindig laagland gaat. Ik bedoel maar: kan het alsjeblieft afgelopen zijn met dit gezeur over de aan zijn ringen en lot hangende gespierde dwerg? Op de sociale netwerken druipt het bloed en in de lezersrubrieken schuimt het speeksel van de pro- en anti-Yuri's. Zelfs de hoofdcommentaren in kranten gaan over hem: Yuri heeft Zwarte Piet verjaagd! Gisteren zag ik hem bij het gerechtshof aankomen. Eigenlijk zag ik het kleine mannetje helemaal niet, omringd als hij was door een meute reuzen met camera's en fototoestellen. De livestream waarmee je het kort geding op internet kon volgen zette ik na 30 seconden weer uit. Uit protest tegen dit Riool de Janeiro. Ik gun die Van Gelder natuurlijk zijn vette 150.000 euro schadevergoeding maar weiger principieel een mening over deze affaire te hebben. Als ik me echt wil opwinden over schandalen in de sport hoef ik niet aan Yuri, maar aan voetballer Paul Pogba te denken. Deze speler verruilt deze zomer Torino voor Manchester. Deze verhuizing van hooguit 1500 kilometers is de kostbaarste ooit: 105 miljoen euro! Hierover geen lezersbrief of hoofdcommentaar. Maar bedenk wel dat die Pogba een doodgewone mens is met twee voeten en twee longen. Hij weegt 80 kilo, meet 191 cm en er stroomt ongeveer 7 liter bloed door zijn lijf. Dat is 1,3 miljoen euro per kilo, 549.000 euro per centimeter en 15 miljoen per liter bloed.

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden