Review

Rimpelloze avond met af en toe een lange streek/Muziek

ROTTERDAM - Van enige samenhang in het programma dat het Rotterdams Philharmonisch Orkest vrijdagavond in de Doelen ten gehore bracht, was geen sprake. Hoofdbestanddeel van het concert was de wereldpremière van het tweede vioolconcert van Peter Scott Lewis, Ravel kwam aan het woord als verteller van het sprookje 'Ma mère l'oye' en Mendelssohn sloot de avond af met zijn derde symfonie.

Dirigent was de Amerikaan Alan Gilbert, die in 1997 bij het Residentie Orkest zijn Nederlandse debuut maakte. Kees Hülsmann, concertmeester van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, hield in 1995 het eerste vioolconcert van de Amerikaan Peter Scott Lewis ten doop. Uit die vruchtbare samenwerking werd het tweede vioolconcert geboren. Afgaande op het dankbare applaus van het Rotterdamse publiek zou geconcludeerd kunnen worden dat dit concert een aanwinst is.

De toehoorders kregen hapklare brokken toebedeeld, de jazzachtige elementen vielen in de smaak, het werk kent passages met romantische en lyrische trekjes, al met al dus best te pruimen.

Maar tussen de vijf onderdelen, met mooie titels als 'An awaking, bright morning!' en 'Traveling music', viel nauwelijks een onderscheid waar te nemen. Het concert sudderde een half uur door. Een rimpelloos gebeuren met afwisselend lange streken, dubbelgrepen, virtuositeit, een beetje van dit en een beetje van dat en van alles eigenlijk niets.

Kees Hülsmann deed zijn best, Alan Gilbert en de orkestleden evenzeer en de componist toonde zich tevreden. Lewis verklaarde dat hij werd beïnvloed door Strawinsky, Prokofjev, Adams, Copland en Bartók, aan dat rijtje kan Gershwin nog worden toegevoegd. Het wordt nu tijd dat hij gaat werken aan zijn eigen compositorisch/muzikale persoonlijkheid.

In Ravels 'Ma mère l'oye' klikte het niet tussen het Rotterdams Philharmonisch Orkest en Alan Gilbert. Het werd een spanningsloze, kleurloze bedoening, Ravels wonderschone muziek werd tekortgedaan. Klapstuk werd Mendelssohns derde symfonie, het werk dat 170 (!) jaar geleden de wereld veroverde als 'Schotse'. Een boeiend en levendig reisverslag vol kleurrijke plaatjes, afgewisseld met sombere sfeertekeningen van het Schotse landschap. Alan Gilbert benaderde de symfonie op onstuimige wijze. Hij streefde naar precisie en verfijning, maar bleef vooral in goede bedoelingen steken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden