Rik I was gevreesd om zijn eindschot

De grootheid van Rik van Steenbergen valt vooral in cijfers uit te drukken. Zijn erelijst beslaat 952 overwinningen. Rik I, The Boss, of gewoon De Grote waren zijn bijnamen. Gisteren overleed hij in een ziekenhuis in Antwerpen. Van Steenbergen leed aan een langdurige ziekte. Hij werd 78 jaar.

sportredactie

De 'koning van de sprint' werd beroepsrenner in de oorlog, in 1942, en kneep pas in de remmen in 1966. De rijzige atleet uit Arendonk excelleerde in die periode vooral in de eendagse wedstrijden. Als achttienjarige werd hij al nationaal kampioen van België. Dat zou hij nadien nog twee keer worden. Uitblinken deed hij bijna jaarlijks op het wereldkampioenschap.

,,WK's en klassiekers, dat was m'n ding'', vertelde Van Steenbergen vorig jaar in een interview in NRC Handelsblad. ,,Als ik een klassieker gewonnen had, dan reed ik er dat jaar geen meer.'' Dan reed hij zoveel mogelijk criteriums, waar meer geld te verdienen was. ,,In m'n contract bij Mercier stond dat ik het recht had te doen en laten wat ik wilde als ik een klassieker had gewonnen. Goh, wat was dat plezant.''

In 1949 legde hij in Kopenhagen beslag op zijn eerste regenboogtrui door Fausto Coppi te verslaan. Ook in 1956 en 1957 werd hij wereldkampioen. In 1957 deed hij dat in eigen land. Op het podium in Waregem werd hij gehuldigd door koning Boudewijn.

Van Steenbergen won de Ronde van Vlaanderen (twee keer), Parijs-Roubaix (twee keer), de Waalse Pijl (twee keer), Parijs-Brussel, Milaan-Sanremo en vier keer schreef hij een etappe in de Ronde van Frankrijk op zijn naam. Zijn eindsprint was even gevreesd als Mario Cipollini in allerbeste doen.

Als ronderenner kon hij zich nooit echt manifesteren. Zijn lichaamsbouw leende zich niet voor het zware klimwerk. Toch werd hij in 1949 tweede in de Ronde van Italië, achter Fiorenzo Magni. Ook op de baan was Van Steenbergen door zijn verwoestende eindschot vaak onverslaanbaar. Hij won meer dan veertig zesdaagsen. In zijn late herfst was hij nog compagnon van Peter Post.

Dat geeft aan dat hij tot meerdere generaties in de wielersport behoorde. Hij begon zijn loopbaan in de oertijd van het wielrennen. Zijn grootvader bouwde zijn eerste racefiets. Met die fiets reed Van Steenbergen naar de slager in Turnhout waar hij als jongen werkte, om die daar te verruilen voor een twintig kilo zware bakfiets. ,,Klanten bestellingen vragen en brengen, soms wel dertig kilometer buiten Turnhout.'' In weer en wind. ,,Ik denk dat ik daardoor coureur geworden ben. Als ik weer op m'n eigen fiets stapte, dan vloog ik naar huis.'' Een loonconflict zorgde ervoor dat hij geen slager maar wielrenner werd.

Veel mannen waarmee hij zo strijd leverde, zag hij de laatste jaren wegvallen. Van Steenbergen bleef de opgeruimde levensgenieter. Twee weken geleden vernam hij nog het overlijden van Wim van Est. Vorig jaar zei Van Steenbergen: ,,Ik denk nooit aan sterven. Nooit nie.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden