Rijles

Ik kan niet zeggen dat mijn eerste autorijles een succes was. Nou ja, ik vond het op zich wel goed gaan, maar mijn instructrice dacht daar anders over.

Na een uur rijden had ze het wel gezien met mij. Ze begon te vertellen ,,dat het nog niet zo heel erg goed ging'', dat ik er geen aanleg voor had, en dat er bij mij in de buurt nog een heleboel andere goede rijscholen waren.

Ook vroeg ze of ze al verteld had dat ik de aanbetaling volledig terug kon krijgen, mocht ik er toevallig nu al mee willen stoppen.

Goed. Dat was dus duidelijk.

Waarom zij mij echter niet als apostel wilde, was mij minder helder. Misschien was het mijn rijstijl, die er nog een van een fietser was. Zo nam ik de drempels op volle snelheid en vond ik altijd dat ik voorrang had.

Anders waren het misschien mijn opmerkingen die haar niet bekoorden. Ik denk namelijk vaak hardop en kan de kwaliteit van mijn output dus niet altijd garanderen. ,,Moet ik stoppen?'', vroeg ik toen we bij een rood stoplicht kwamen. Nou, dat had ze liever wel ja. Ze vond de opmerking duidelijk niet slim, maar voor een fietser is het gewoon een serieuze overweging.

Dat ik mijn knipperlicht naar links aan moest doen toen ik een rotonde op draaide, vond ik persoonlijk het toppunt van idioterie. ,,We gaan toch naar rechts?'', vroeg ik.

Als antwoord kreeg ik echter nog slechts een: ,,Ik denk dat we straks even moeten praten, Johan.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden