Rijks, Robert en Revue strijden om de Nipkow

Tot aan de vooravond van de jurering werd de Stichting Nipkow verrast door pareltjes van schoonheid en vakmanschap. Zoals op Dodenherdenking door 'De baby', een schokkend en ontluisterend relaas over de lotgevallen van een Joods onderduikkind. De film van Deborah van Dam kwam met zo'n twintig andere titels op de longlist, waaronder verder 'De Gouden eeuw' (NTR/VPRO) en 'De hokjesman' (VPRO).

Zilveren Nipkowschijf-winnaars kwamen deze middag niet uit de bus. Wel drie genomineerden: 'Het nieuwe Rijksmuseum' (NTR), 'Volgens Robert' (Vara) en 'Moeder, ik wil bij de revue' (Max). De Stichting Nipkow heeft zich met het nominatiesysteem aangepast aan de 'moderne tijd'. Bijna alle grote prijzen worden tegenwoordig voorafgegaan door aanbevelingen. Dat houdt de spanning er lekker in en je krijgt als prijsuitdeler meer publicitaire aandacht. Op 5 juni kiest de jury een winnaar, waarna de prijs diezelfde middag wordt uitgereikt. Voor de 51ste keer .

'Het nieuwe Rijksmuseum' kwam zonder noemenswaardige discussie op de nominatielijst. Oeke Hoogendijk heeft van de tien jaar durende verbouwing van het Rijks een kafkaiaanse thriller gemaakt, waarin we het Hollandse poldermodel op z'n mallotigst zien, vatte deze rubriek al eerder samen. De in slaap vallende Franse architect Jean-Michel Wilmotte tijdens de zoveelste vergadering met het Rijks staat in menig geheugen gegrift als een iconisch beeld voor ambtelijke traagheid.

'Volgens Robert', het Vara-drama over een huisarts in een midlifecrisis, werd geroemd om z'n briljante acteerspel, vooral in de hoofdrollen, z'n herkenbaarheid voor 'mannen in de overgang', z'n speelse afwisseling van verschillende vocabulaires en z'n oprechte poging een discussie aan te zwengelen over de commercialisering van de zorg, waarin de patiënt geen patiënt meer is, maar een 'consument van een zorgproduct'. Je merkt dat de schrijvers Maria Goos en Peter Blok (tevens huisarts Robert Finkelstein) zich tot in de finesses hebben verdiept in de eerste-lijnszorg. Eindresultaat is een serie waarin komedie en tragiek vloeiend in elkaar overlopen.

De jonge seniorenomroep Max maakt voor het eerst kans op een Nipkowschijf. Ofschoon de jaren vijftig bij de oudere juryleden weinig prettige herinneringen opriepen, was men het snel eens: dat tijdperk kijkt in 'Moeder, ik wil bij de revue' heel prettig weg. De kijker wordt meegezogen in een droom zo heerlijk en lang uitgesponnen dat hij nooit meer wakker wil worden. Met prachtige liedjes van Wim Sonneveld en glansrollen voor Egbert-Jan Weeber, Gerrie van der Klei en Huub Stapel (misschien wel zijn mooiste rol ooit).

'De Gouden eeuw' haalde de eindstreep niet. De jury had lof voor Hans Goedkoops poging om via de zeventiende eeuw meer begrip te kweken voor de huidige tijd, maar vond diens aanpak net iets te vaak getuigen van inlegkunde en politieke correctheid. Daarnaast kwamen de zogenaamd spontane interviews dikwijls geacteerd over, zoals ook in Michael Schaaps 'De hokjesman'. De jeugdserie 'Welkom in de Gouden Eeuw' daarentegen werd 'verrassend' en 'hilarisch' bevonden. De NTR-reeks krijgt een eervolle vermelding. Zoals ook 'De baby' van de Joodse Omroep.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden