Riant uitzicht op laatste vier na hard bevochten zege tegen Groot-Brittannie

TERRASSA (ANP) - De Nederlandse hockeysters hebben op de openingsdag van hun Olympisch toernooi al reden gezien voor een klein feestje. De overwinning op GrootBrittannie (2-1) gaf daar ook wel aanleiding toe. Ten eerste werd die hard bevochten met, zeker na rust, geregeld uitstekend hockey. Ten tweede leverde de zege al direct een riant uitzicht op een plekje bij de laatste vier, nu Korea Nieuw-Zeeland met 5-0 de les las.

Minder dan een jaar geleden raakte de kleur van Oranje, opgedaan met het goud van de wereldtitelstrijd in Sydney, in het miezerige EK van Brussel verschoten. Mede debet daaraan was, naast de eigen halfslachtigheid, de latere winnaar Engeland dat ook in Barcelona de onderbouw levert van Groot-Brittannie.

De wetenschap dat de eerste opponent werklust en hockey op het fysieke randje combineert met snelheid en handigheid in de aanval, was nadrukkelijk aanwezig. De juiste instelling ermee om te gaan ook.

Toch werkte de wraakgedachte aanvankelijk verlammend. Het Nederlands elftal wurmde zich pas na 25 minuten uit de omarming los, maar stond toen door een tip-in van Wendy Fraser na een voorzet van Jane Sixsmith al met 0-1 achter. Helen Lejeune-Van der Ben, die in het begin de rust ontbeerde die een laatste verdedigster eigenlijk niet kan missen, ging te gulzig op haar tegenstandster af en werd gefopt.

Ze revancheerde zich echter ondubbelzinning door enkele minuten voor de pauze, toen haar eigen gemoedsrust nog niet was gekomen, de tweede strafhoekslag te promoveren tot de gelijkmaker.

Van der Ben weet de matige start aan de Olymische spanning en het toch wat 'springerige' veld, waarop slechts twee keer was gespeeld. Die spanning had bondscoach Roelant Oltmans al enkele dagen geleden zien binnenkomen. "Die groeide met de dag, in positieve zin overigens. Hoewel we het met luchtigheid hebben geprobeerd, schijnen we toch in een toernooi te moeten groeien. Het lukt nog niet om meteen goed te zijn. Nu gingen we pas in de 27ste minuut spelen."

Oltmans maakte de rust wat langer dan gebruikelijk. Dat was nodig om de lijnen uit te zetten en de angsthazerij uit te bannen. Hij slaagde wonderwel, ook dankzij de voorbeeldfunctie in het veld van met name Annemieke Fokke (verdedigend) en Martine Ohr (aanvallend). Met aanvoerster Carina Benninga slaagden vooral zij erin het collectief in het juiste spoor te trekken. Florentine Steenberghe en Wietske de Ruiter volgden het eerst, de rest niet veel later.

Met Mieketine Wouters in de plaats van Ingrid Wolff, die niet los kwam van haar kwelgeest Kathryn John son, en Jeanette Lewin voor de wat minder verdedigend ingestelde Carole Thate, was ineens ook de balans terug. Er werden volop kansen geschapen, alleen moest de winnende treffer weer komen van de strafcorner. Ditmaal mocht De Ruiter de valbijl hanteren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden