Revolutie in hamburgerland

Jeroen Thijssen is culinair journalist en schrijver. mail@jeroenthijssen.nl

De kwaliteit van ons fastfood is een voortdurend gespreksonderwerp in Huize Thijssen. Niet zozeer de patat frites, en niet de frikadel. De meeste aandacht trekt de hamburger. In hamburgerland is sprake van een revolutie: de kwaliteitshamburger slaat toe. Gebakken schijfjes van gehakt schaap, van gehakte kip en zelfs van gehakt vegetarisch verschijnen in gehalveerde zuurdesembroodjes, belegd met huisgemaakte mayonaise, balsamico-ketchup en gefermenteerde uiencompote.

Een culinaire omwenteling die wij van harte toejuichen.

Helaas blijft de gewone friettent achter. Dan spreken we niet over de McDo, die voor heel weinig geld ook heel weinig kwaliteit levert, maar de snackbarboer op de hoek. Een plak gehakt in een kadetje, kan dat niet beter?

Ja, dat kan, zegt een vriend. Wij moeten eens bij een vestiging van de Kwalitaria-ketens gaan kijken. Daar hebben ze hamburgers van blaarkop.

Kwalitaria? Is dat een samentrekking van kwaliteit en cafetaria? Bewaar ons voor de woordspeligen, maar een blaarkop-burger klinkt interessant. Nog dit voorjaar heeft het oud-Hollandse runderras, met zijn witte kop en donkere vlekken rond de ogen, mij bijzonder goed gesmaakt.

Op naar Boxtel, waar de voor mij dichtstbijzijnde vestiging van deze keten zit. Het niet-meer-kleinste-Thijssentje mag mee. Hij moet wel wachten in de auto, anders gaat hij zeuren om patat of, horreur, een frikadel.

Het Boxtelse Kwalitarium zit nabij de Markt, in een doorgaand straatje. Het is, voor een friettent, verrassend gezellig en ook de kaart mag er wezen.

Kwalitaria doen aan seizoensproducten. Een groot billboard adverteert met de lentekroket, het lentebroodje, en een lentewrap. Dat klinkt allemaal heel verleidelijk, maar dat is niet waarvoor ik hier ben.

Gaat u maar even zitten, zegt de vriendelijke dame achter de counter. "Het duurt een minuut of zes." Vervolgens legt ze twee roze schijven op de bakplaat, waar het al snel gezellig begint te spetteren.

Even later legt ze twee broodjes met de opgesneden kanten op de plaat, zodat de snijranden een lekker korstje krijgen.

Daarna besmeert ze de schijfjes met een rode saus, uit een ambachtelijk pannetje, klapt de broodjes dicht en geeft ze mee in een eenvoudig, maar mooi vormgegeven doosje; 4,25 euro moeten deze wondertjes kosten.

Wat vraagt de King ook weer voor zijn Whopper?

In de auto nemen we onze eerste happen. Het broodje kraakt tussen tanden, het rode sausje blijkt een ketchup te zijn waar Heinz zijn hoed voor af kan nemen: een combinatie van zoet, zuur en hartig die de oren doet wuiven. Enigszins bezorgd sla ik het niet-meer-kleinste-Thijssentje gade, die nogal eenkennig is met zijn hamburgervoorkeur voor de King.

Hij veegt zijn mond af. Hij opent zijn mond.

Heerlijk, zegt hij.

Kijk, hier kan een overwinning worden behaald. Onze beide blaarkopburgers zijn pas half aangevreten. Met gezwinde spoed gaat het naar het noorden, naar de dichtstbijzijnde vestiging van de Burger King. Tegen de tijd dat de schijvenbakkers hun Whopper serveren, is die van de blaarkop natuurlijk lauw, maar dat zijn die Whoppers altijd.

Dat maakt vergelijken eerlijk.

Binnen drie minuten ontvangen wij twee met burger gevulde broodjes, waar een servetje omheen gevouwen zit als een verbandje. Ze kosten 3,95 euro, dertig cent minder dan die van het Kwalitarium.

Weer kauwen onze kaken in de auto. Weer vegen wij onze monden af. Weer opent mijn zoon zijn mond.

"Ik vind", meldt hij, "die eerste het lekkerst."

En dat wil wat zeggen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden