Renske Endel legt zichzelf geen druk op

In het Griekse Patras beginnen morgen de Europese turnkampioenschappen. Na de WK-successen in Gent doet de Nederlandse ploeg, voorheen nooit echt serieus genomen, niet langer mee voor spek en bonen. Voornaamste kanshebster voor het eremetaal is opnieuw Renske Endel.

Zelfs Renske Endel -na haar zilveren WK-medaille op de brug toch zo'n beetje doodgeknuffeld door de hele natie- was een beetje verbaasd over de massale toeloop tijdens de ploegenpresentatie, vorige week in Beekbergen. Waar kwamen al die verslaggevers toch opeens vandaan? Er was zowaar een televisieploeg van 'Studio Sport', niet eerder vertoond in de Nederlandse turnhistorie. ,,Het is nog steeds best wel raar, al die belangstelling.''

Als er iemand wat dat betreft recht van spreken heeft, dan is Renske Endel het wel. Alle aandacht richtte én richt zich vooral op haar frêle verschijning. Elk zichzelf respecterend televisieprogramma rolde de rode loper voor haar uit, terwijl ook de verzoeken van tijdschriften en dagbladen voor een interview binnenstroomden.

,,Ik heb heel leuke dingen meegemaakt'', blikt ze terug op de weken na haar onverwachte succes vorig jaar in Gent. Het hoogtepunt was wellicht het optreden in de videoclip 'Inside My Head' van de Haagse band Di-rect, waarin Endel nogmaals een perfecte brugoefening ten beste geeft. Het nummer staat inmiddels hoog in de nationale hitlijsten.

,,Maar 'Barend en Van Dorp' was ook heel spannend, omdat het live was. En het programma 'Allemaal Ego's', waarin ze gingen bespreken of ik een goede topsporter was. Wat eruit kwam? Ik kan bijvoorbeeld niet zo goed tegen druk en egocentrisch ben ik ook niet. Er waren nog twee andere dingen waar een topsporter aan moet voldoen, maar die ben ik vergeten. Ik had het in ieder geval allemaal niet'', zegt Endel.

Ze lacht veelbetekenend. De lach van de ervaringsdeskundige, die heel goed weet dat het begrip topsport zich niet laat vangen in vier aspecten. De nu achttienjarige was negen toen ze zich bij K en V Opmeer volledig op het turnen stortte.

Dat betekende trainen op tijdstippen dat ieder 'normaal mens' zich nog eens lekker omdraait in zijn bed, wonen bij gastgezinnen, geen tijd voor een vriendje of een studie en meer dan eens huilend thuiskomen na de zoveelste teleurstelling.

Die en andere beperkingen zijn voor Endel synoniem met het bedrijven van topsport. Geen wonder dus eigenlijk, dat ze ruim twee jaar geleden bijna de pijp aan Maarten gaf. De aanpak van haar toenmalige trainer Gerrit Beltman sloeg niet langer aan en Endel was het zat.

,,Hij zei echt precies wat je wel en niet moest doen. Dat is misschien goed voor een jonge turnster, zonder hem had ik de top wellicht niet bereikt. Maar toen was ik op een leeftijd dat ik zelf wist wat goed voor mij was'', aldus Endel.

Na een korte bezinningsperiode besloot ze toch door te gaan. ,,Ik wilde het ergens anders proberen. Een laatste keer, een laatste stap. Het was heel eng om die beslissing te nemen, maar ik heb het toch maar gedaan. En er geen spijt van gekregen.''

Opnieuw verliet ze het ouderlijk huis in Broek op Langedijk, om te gaan turnen bij De Hazenkamp in Nijmegen, de vereniging van de Russische trainer Boris Orlov, die met zijn landgenote Olga Bitsjerova in 1983 al schitterde op een WK.

Onder zijn hoede bloeide Endel weer op. ,,Praten doen we niet veel, dat doe ik meer met Esther (Heijnen, choreografe, red.). Maar hij geeft je een gevoel van rust. Ik heb ook veel meer zelf te vertellen. Natuurlijk is hij ook wel eens boos, maar dat is normaal.''

In Griekenland moet ze het zonder hem zien te rooien. De ziekte van zijn vrouw weerhoudt Orlov ervan om zijn turnsters (behalve Endel ook Monique Nuijten) zelf te begeleiden in Patras. Endel heeft het er waarschijnlijk moeilijker mee dan ze eigenlijk wil toegeven.

,,Het is natuurlijk jammer dat hij niet meegaat, maar ik kan ook zonder hem'', houdt ze zich groot. Enige nuance is op zijn plaats: tijdens de turninterland tegen Engeland vorige maand deed het gemis van de trainer zich immers nog pijnlijk voelen. Endel raakte met haar teen de lage legger, verprutste haar oefening en was duidelijk even de weg kwijt.

Een incident, meer niet, oordeelde Orlov. Endel is in zijn optiek klaar voor het EK. Zelf stelt ze zich zoals altijd bescheiden op wanneer naar haar kansen wordt gevraagd.

,,Geen idee, ik weet niet hoe goed de rest is geworden in de tussentijd. Maar eigenlijk kijk ik nooit naar anderen. Dat is ook niet zo belangrijk, ik moet gewoon mijn eigen dingen doen. Ik leg mezelf geen druk op. Als ik dat doe, dan lukt het niet.''

En mocht het onverhoopt toch een teleurstelling worden in Patras, dan troost ze zich bij voorbaat met de gedachte dat ze al heel veel bereikt heeft.

Veel meer zelfs dan ze twee jaar geleden had kunnen en durven dromen. ,,Dat neemt in ieder geval niemand me meer af'', weet Endel.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden