Renate Dorrestein: Schotland

'Continentals zijn een soort buitenaardse wezens hier'

Schotland, was dat liefde op het eerste gezicht?
"De eerste keer dat ik er was, een jaar of dertig geleden, ging ik naar de oostkust, waar je helemaal niet moet zijn. Ik heb daar een paar weken vergooid met door Aberdeen lopen en zo, voor ik naar het westen ging. Daar vond ik het direct geweldig, ja."

En toen besloot u er vaker heen te gaan.
"Nou, ik kwam in het dorpje Glencoe terecht, waar ik een winkeltje binnenging om heidezeep te kopen. De eigenaar was een heel charmante man, kortom, we hebben jarenlang een verhouding gehad. Toen kwam ik er vaak, ook wel langere perioden. De liefde is uiteindelijk voorbijgegaan, maar die voor Schotland heeft standgehouden."

Verschillende van uw boeken spelen in Schotland. Wat is er aantrekkelijk aan het land als achtergrond van een roman?
"Het probleem van de Nederlandse roman is het Nederlandse landschap. Het is allemaal zo aangeharkt! Er zijn geen moerassen, geen bergen, geen zeearmen, geen kliffen ... Als iemand eens een vampier moet tegenkomen, wat best eens kan voorkomen in een roman, kan dat echt niet om de hoek bij Albert Heijn. Dan moet je toch de rotsen bij Whitby hebben."

Zou u er niet willen wonen?
"Dat geloof ik toch niet. Bij mijn werk is taal essentieel, en taal is een levend organisme. Als je weggaat, verlies je na verloop van tijd toch je feeling met veranderingen. Dat kunnen heel kleine wijzigingen zijn, maar juist die nuances zijn natuurlijk erg belangrijk als je schrijft."

Of een vakantiehuisje kopen?
"Daar heb ik weleens aan gedacht, en ik ben ook weleens een eind gekomen. Het duurde toen een paar weken voor ik de financiering rond had, en net toen ik de papieren wilde gaan tekenen, kreeg ik het bericht dat ze recht tegenover dat huis een elektriciteitscentrale gingen bouwen. Ik heb er dus van afgezien, en het later ook nooit meer geprobeerd. Blijkbaar moet ik dit niet doen, dacht ik - ik ben vrij bijgelovig in die dingen."

Wat vinden de Schotten van u?
"De meeste mensen zijn ontzettend aardig, maar continentals vinden ze toch een soort buitenaardse wezens. Ik zat eens ergens te ontbijten, ik at een ei, en ik weet echt niet wat ik met dat ei deed, maar een mevrouw aan een andere tafel riep geschokt uit: 'Oh, you must be from the continent!' Een buitenstaander blijf ik er dus altijd wel, maar dat vind ik prima."

Renate Dorrestein (Amsterdam, 1954) debuteerde in 1983 met 'Buitenstaanders' en schreef daarna nog tientallen andere romans, korte verhalen en essays. Haar meest recente boek is 'De blokkade', over het verschijnsel writer's block (uitgeverij Podium, 2013).

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden