Reizigers Noorden improviseren nog steeds

Na elf dagen staken rijden er eindelijk weer streekbussen. Althans in het noorden, en alleen in de spits.

De passagiers van lijn 15 naar het Groningse hoger onderwijscomplex Zernike duwen hun ov-kaart onder de neus van de chauffeur en zeggen geen boe of bah. Alsof het streekvervoer - en in Groningen ook de stadsbussen - er niet elf dagen uit heeft gelegen. "Het noorden hè", zegt de buschauffeur. Hij bedoelt: Daar zijn ze zo nuchter.

Omdat het van de rechter moest reden er gisteren weer bussen in Groningen, Friesland en Drenthe. Dat wil zeggen: tussen zeven en negen uur 's morgens en in de avondspits tussen vier en zeven. Met de noordelijke provincies vond ook de kort gedingrechter dat een algehele staking het openbare leven te veel ontwricht.

Ook vandaag is het improviseren voor de reizigers. Een vrouw met poedel gaat al voor achten onderweg naar een oppasadres in Tolbert. Ze zal er zeker een uur eerder aankomen dan nodig, maar het is nu of nooit. Met trillende hond op schoot vertelt de vrouw over een familielid dat al dagen zijn stageplek niet kan bereiken. "Zelf kon ik dinsdagavond ook niet naar koor."

Sabine Visser is rond achten al weer op zoek naar een bus naar huis, in het Friese dorpje Haulerwijk op de grens van Groningen en Drenthe. Om twintig voor zeven vertrok de aankomend schoonheidsspecialiste naar school in Groningen. Ze dacht dat ze tot vier uur les had en wilde dan direct de avondbus terug te nemen. Maar nu een klasgenoot verteld heeft dat er maar tot twaalf uur les is maakt Visser weer rechtsomkeert. Al een week is ze niet naar school geweest: "Het kost mijn ouders twintig euro per keer om me te brengen. School vindt het overmacht."

Een asielzoeker die richting Friesland op wil heeft pech als hij even na negenen postvat bij een bus halte. Hij wordt aangeklampt door een taxichauffeur. De jongen is op dat moment zowat de enige nog bij de bushaltes. Iedereen weet dat de rust hier weer neerdaalt. En iedereen accepteert het. "Ze willen de pauzes afpakken. Als mij dat zou overkomen, zou ik ook staken", zegt een man. De Iraanse Fatima spreekt haar steun uit aan de chauffeur die haar naar Peize brengt. Noodgedwongen heeft ze de weg naar het adres waar ze lezingen over Iran geeft al eens te voet afgelegd. Drie uur deed ze er over. De oudere dame lacht erom. "Ik ben uit Iran gevlucht met mijn drie kinderen, met ezels en paarden over de bergen. Wat we toen wel niet gelopen hebben."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden