Reiziger Krol past zich aan

Ruud Krol, trainer van Orlando Pirates: 'Zuid-Afrikanen kunnen nogal gemakkelijk zijn.' (FOTO PATRICK POST) Beeld Patrick Post
Ruud Krol, trainer van Orlando Pirates: 'Zuid-Afrikanen kunnen nogal gemakkelijk zijn.' (FOTO PATRICK POST)Beeld Patrick Post

Ruud Krol is als trainer geworden wat hij als voetballer eigenlijk al had willen zijn: een reiziger. De oud-international bleef Ajax tijdens zijn actieve carrière liefst twaalf seizoenen trouw, pas daarna koos hij voor het avontuur. Eerst in Vancouver, later bij Napoli en AS Cannes. Hij raakte er besmet met een virus, dat hem nu in Zuid-Afrika heeft gebracht, als trainer van Orlando Pirates, een grote club uit het township Soweto in Johannesburg. Krol: „Ik vind het heel leuk om ergens te gaan wonen waarvan je van te voren niet weet wat je te wachten staat. Dat geeft iedere keer weer een soort een uitdaging.”

De oud-voetballer is inmiddels 61, maar oogt nog atijd jong. Op het gebronsde hoofd draagt hij een trendy zonnebril – spijkerbroek en jasje zijn van een bekend merk. Krol heeft het niet slecht in Zuid-Afrika, als is het nog altijd niet zeker of hij zijn driejarige contract zal uitdienen. De Pirates werden dit seizoen slechts vijfde, en dat was op voorhand niet de bedoeling. De oefenmeester hoeft echter niet weg: „Het is best uit houden hier. Geen verkeerd leven. We zitten hier in ieder geval niet tegen onze zin in. En het is in mijn opinie best veilig, ik heb in ieder geval nog niets geks meegemaakt. Maar je moet wel oppassen. Maar dat is in Amsterdam niet anders; daar moet je ook om vijf uur ’s ochtends niet over de grachten gaan lopen.”

Krol heeft gezien hoe het land zich de afgelopen maanden voorbereidde op het naderende WK. Als coach probeerde hij zijn spelers te overtuigen van de kans die ze konden krijgen als ze actief zouden kunnen zijn op het toernooi. Krol kan het weten. Hij speelde twee WK-finales, in 1974 en 1978, toen zelfs als aanvoerder. De voetballers pikten het niet allemaal op. „Ik heb zelf op het hoogste niveau gespeeld en ben nog steeds ambitieus. Als je dan mensen ziet die niet ambitieus zijn, is dat soms moeilijk. Dan probeer je de boodschap over te brengen dat ze een fantastisch jobje hebben en maar drie of vier uur hoeven te werken om aan hun geld te komen. Dat probeer ik ze bij te brengen. Dat lukt niet altijd. Zuid-Afrikanen kunnen nogal gemakkelijk zijn.”

De coach heeft ermee leren leven, wijs geworden door ervaring in Egypte, België, Frankrijk en Zwitserland. Steeds weer leert hij bij, dat vindt hij het mooie van zijn baan. „Hier heeft alles een ritme. Ook in het voetbal. Het begint al met zingen en dat de spelers ’toestanden’ maken in de bus op weg naar een wedstrijd. En dat wordt heviger naar gelang de wedstrijd dichterbij komt. Dan gaan ze dansend uit de kleedkamer. En voor een training, of een wedstrijd bidden we met zijn allen. Ik doe daar ook aan mee. De eerste keer stond ik er wel van te kijken, dacht ik: ’wat zal dat wel niet voor energie kosten?’ En dan moesten ze nog beginnen met hun warming-up. Maar nu weet ik dat dat hun warming-up juist is.”

„Je past je aan aan de cultuur waar je in werkt. In Egypte wilde ik in het begin om drie uur trainen, maar om tien voor half vier moesten de moslims bidden. Dan kun je weer stoppen. Toen heb ik maar besloten om een half uurtje later te gaan trainen. Dat is de ervaring die je dan meekrijgt door te werken in al die verschillende landen.”

Nu het WK voor de deur staat, heeft Krol het land zien veranderen. Er kwam de laatste maanden steeds meer kleur op de straten. Vlaggen op de auto’s, hoesjes om buitenspiegels. „Maar ook in de townships leeft het enorm, dat merk ik ook aan onze fans. Die mensen hebben alleen niet het geld om vlaggen of dat soort dingen te kopen. Maar op vrijdag mogen de mensen met hun favoriete voetbalshirt naar het werk komen. Dat is echt geweldig; op die dagen ziet het echt geel op straat.”

Krol verwacht dat het WK het land goed zal doen. Toch verbaast hij zich nog dagelijks over de mentaliteit in het land. „Mooi voorbeeld is de accommodatie waarin de nationale ploeg zit tijdens het WK. Ze wisten hier al zes jaar dat ze zouden spelen op dit WK en toch hebben ze als allerlaatste het trainingskamp geregeld, terwijl ze de beschikking hebben over de beste locaties. Dat vind ik wel ongelofelijk.”

Hij probeert er op zijn manier wat aan te doen. „Ik probeer de jongens wat mee te geven uit mijn rijke ervaring. Dat is mijn doel. Dingen proberen over te brengen. Dat is precies hetzelfde als je uit een vliegtuig springt. Als je je parachute niet opentrekt, val je te pletter. Dat geldt ook voor voetballers. Als ze hun oren sluiten voor wat ik zeg, worden ze nooit beter. Mijn deur staat elk moment van de dag open. Dat probeer ik ze bij te brengen, dat luisteren ook een kunst is. Ik geniet als de dingen die ik aangeef, er uiteindelijk ook uitkomen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden