Review

Reisopera knoopt operette-ballon op tijd dicht

ENSCHEDE - Het zag er bijzonder prachtig, feestelijk en kleurrijk uit. Het ballonnen-plafond in diverse tinten rood was bij het opgaan van het doek een juiste indicatie voor wat volgen ging. De Nationale Reisopera liet Franz Léhars meesterlijke operette-ballon 'Die lustige Witwe' volblazen door een uitgelezen vormgeversteam, fantastische zangers, een goed orkest met bijbehorende dirigent en een regisseur die het verstond op tijd de ballon dicht te knopen teneinde hem niet te laten knappen.

Het publiek reageerde vrijdagavond in de Twentse Schouwburg in Enschede met terechte uitbundigheid. In een voorstelling van bijna twee uur werd duidelijk dat het hier ging om een (h)echte ensemble-voorstelling waaraan met veel plezier gewerkt was. Voor deze nieuwe 'Lustige Witwe' nodigde de Reisopera met Karl-Ernst Herrmann (decors), Jorge Jara (kostuums) en Ernst-Theo Richter (regie) een team uit dat zijn sporen in operaland verdiend heeft.

Het verhaal over de rijke Pontevedrijnse weduwe Hanna Glawari, die door machinaties van de Pontevedrijnse ambassade in Parijs gekoppeld moet worden aan landgenoot graaf Danilo Danilovitsj opdat haar miljoenen het bankroete Balkanstaatje kunnen redden, werd in een schitterend eenheidsdecor gespeeld. Om de drie akten van de operette naadloos in elkaar te laten overgaan, werden wel wat muzikale maten opgeofferd. Zo verdwenen koor en ballet aan het begin van de tweede akte en ook elders vielen muzikale vrijheden op. In de eerste finale vervielen wat coupletten van Valencienne en aan het slot was Danilo's beroemde begincouplet van het liefdesduet 'Lippen schweigen' weggesneden. Ervoor in de plaats kwam na het eigenlijke slotnummer een (mij onbekende) Franstalige versie van dat duet. Maar het meestal geschrapte Valencienne/Rosillon-duet van de 'Zauber der stillen Hüuslichkeit' was juist in ere hersteld.

Léhars operette heeft vaker (en desastreuzer) met het ontleedmes van eigenzinnige regisseurs te maken gehad, maar de vrijheden die men zich in Enschede had veroorloofd waren allerminst storend. De kolderrieke grappen die Richter bedacht had, werkten stuk voor stuk. Hoogtepunt was wat dat betreft het beroemde Marsch-Septett 'Ja, das Studium der Weiber ist schwer', waarin de mannen zich in hilarische uitmonstering als revue-vedetten uitleefden. De voorstelling zat verder vol met veel subtiele en goed uitgespeelde kolder, zoals de steeds onverklaarbaar dichtgemetselde deuren en de op skippy-ballen rondhupsende baron Zeta en zijn griffier Njegus.

Miranda van Kralingen zong de titelrol met verve en overtuiging. Geheel in het zwart droeg zij de voorstelling vocaal en theatraal subliem. Het beroemde 'Vilja'-lied zong zij superieur met schitterende pianissimi; elders toonde zij zich opzwepend, sarcastisch en venijnig, steeds met die geweldige stem en die bühnepersoonlijkheid als belangrijkste wapens.

Johannes Mannov was in stem en uiterlijk de vleesgeworden Danilo; een schitterende tegenspeler voor Van Kralingen. In de voor haar opvallende rol van Valencienne wist Ellen van Haaren stem en zaligheid te leggen. Regisseur Richter buitte de komische talenten van Van Haaren schitterend uit. Haar tegenspeler was Markus Schüfer (Camille de Rosillon) die met zijn lyrische tenor een schitterend liefdesduet met Van Haaren zong, mooi begeleid door een violist op het toneel. De voor deze ensemble-operette zo belangrijke kleinere rollen waren uitstekend bezet met Karsten Küsters (Zeta), Kor-Jan Dusseljee (Cascada) en Hein Meens (St. Brioche).

Vincent de Kort wist met het alerte Orkest van het Oosten duidelijk te maken dat een goede timing onontbeerlijk is voor het slagen van Léhars muziek. Bovendien legden zij in de partituur de fijnzinnige orkestratie bloot waaruit maar weer eens bleek dat Léhar allerminst de routineuze operette-componist is waarvoor hij nog te vaak versleten wordt. Hulde dus aan alle betrokkenen; deze wervelende, meeslepende productie verdient uitverkochte zalen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden