Reis door het landschap van de kindertijd

Muzikant Anthony Gonzalez, brein achter de Franse formatie M83, brengt een nieuw album uit. De dubbel-cd 'Hurry Up, We're Dreaming' is een explosie van creativiteit, met de jeugd én woestijn als inspiratiebronnen.

INTERVIEW | SASKIA BOSCH

Soms bevind je je als journalist zonder het zelf te willen in de rol van kwelgeest. Dat de Franse muzikant Anthony Gonzalez, het brein achter de formatie M83, verlegen is, was tijdens de openingszetten van het interview al duidelijk geworden. Maar halverwege blijkt het voelbare ongemak van de artiest verder te gaan dan verlegenheid.

"Ik vind het moeilijk om over mezelf te praten. Ik zou het het liefst 55 minuten over jou hebben en 5 minuten over mezelf", laat de Fransman zich ontvallen. "Over mijn muziek praten vind ik nog het allerergst. Zodra mijn vrienden over mijn carrière beginnen, verander ik het onderwerp. En als op een feestje mijn muziek wordt gedraaid, verlaat ik de ruimte. Het is vreemd: zo zelfverzekerd als ik me in de studio voel, zo oncomfortabel en stom voel ik me erbuiten."

Geen wonder dus dat de persdag op het Amsterdamse hoofdkantoor van de platenmaatschappij voor Gonzalez wel wat wegheeft van een lange marteling. Daar staat tegenover dat de muzikant naar eigen zeggen steeds beter leert zich uit te drukken in zijn muziek. Een opvallend verschil tussen het nieuwe album van Gonzalez en eerdere platen van M83 is bijvoorbeeld dat de vocalen een beduidend grotere rol zijn gaan spelen. "Hoe ouder ik word, hoe meer ervaring ik krijg met zingen en hoe meer ik me met mijn zang wil uitdrukken."

Ook in zijn muziek slaagt de frontman van de band die is vernoemd naar het sterrenstelsel Messier 83 erin zijn diepste gevoelens bloot te leggen. 'Hurry Up, We're Dreaming', zijn zesde studio-album, is een dubbelalbum dat zich laat beluisteren als een muzikale reis door Gonzalez' jeugd. "Ik wilde al heel lang een dubbelalbum maken", legt de Fransman uit. "Bij de opnames van dit album realiseerde ik me: als ik het nu niet doe, komt het er nooit meer van. Want de muziekindustrie verandert en gaat steeds meer om singles draaien."

In 22 nummers confronteert Gonzalez op zijn nieuwe album de luisteraar met een breed palet aan sferen. Van aangrijpend en verontrustend, tot uitgelaten en extatisch. Muzikaal pendelen de songs tussen electropop en dream pop. De associatieve klanksculpturen van Gonzalez maken duidelijk dat de muzikant een grote verwantschap voelt met de Duitse electronische muziek uit de jaren zeventig (Tangerine Dream, Kraftwerk), hoewel de songs soms ook aan het werk van Moby lijken te refereren. Daarnaast bevat de cd echter ook songs die qua opbouw meer pop-georiënteerd zijn en incidenteel kunnen exploderen in ongebreidelde vrolijkheid en meeslepende tempoversnellingen.

Dat het nieuwe album zo'n explosie van creativiteit is, heeft volgens Gonzalez alles te maken met de verhuizing van zijn Zuid-Franse geboorteplaats Antibes naar Los Angeles. "Tijdens de opnamen van de vorige cd voelde ik me behoorlijk gedeprimeerd. Zuid-Frankrijk is mooi, maar er gebeurt niks. Ik voelde steeds sterker dat ik weg moest uit mijn vertrouwde omgeving en me onder wilde dompelen in een nieuwe cultuur, dat ik behoefte had aan een nieuw avontuur. Dus ben ik een jaar geleden naar Los Angeles verhuisd."

De verhuizing heeft de muzikant goed gedaan. "Ik voel me goed over mezelf en kreeg nieuwe inspiratie. Voor het eerst in jaren heb ik weer lol in de studio!"

Voor het schrijven van de songs zocht de muzikant regelmatig inspiratie in de woestijn. "Het mooie aan wonen in Los Angeles is dat je met twee uur rijden in de woestijn of in de bergen zit. Tijdens het schrijven van dit album trok ik vaak naar de woestijn, waar ik met mijn laptop en twee keyboards ging zitten werken. Het was een manier om mijn hoofd leeg te maken. En als ik dan weer in de studio was voor de opnames, voelde het als een nieuw begin." Iets van de weidsheid van de woestijn is doorgesijpeld in de songs, die worden gekenmerkt door open structuren en een associatieve opbouw.

De verhuizing leverde Gonzalez ook het thema voor zijn nieuwe album op. "De eerste drie maanden in Los Angeles waren moeilijk. Ik kende weinig mensen en was veel alleen. Daardoor kwamen er steeds meer herinneringen aan mijn jeugd naar boven. Ik voelde me nostalgisch, maar op een goede manier. Ik ging weer naar muziek luisteren uit mijn jeugd en films kijken die ik als kind had gezien. Die herinneringen hielden me op de been en gaven me het idee om een album over mijn jeugd te schrijven. Zo gaat het nummer 'Raconte-Moi une Histoire' over de herinneringen aan de tijd dat ik geobsedeerd was door een kindertijdschrift dat mijn moeder elke week voor me kocht. Iedere dinsdag zag ik reikhalzend uit naar het nieuwe nummer, dat altijd vergezeld ging van een cassettebandje met muziek. Ik kon niet wachten om naar de muziek te luisteren en me in de avonturen te storten van de verhalen in het blad. Voor mij is de kindertijd de mooiste tijd. Je verzint verhalen en leeft als het ware in een droom. Dat aspect van mijn jeugd mis ik wel eens en daarom is deze cd als een reis door het landschap van mijn jeugd."

Hoewel 'Hurry Up, We're Dreaming' een thema behandelt, valt het album toch uiteen in twee zeer verschillende delen. Het eerste deel klinkt introspectiever en soberder dan het tweede dat verrast met nummers die een bijna country-achtige lichtheid ('Year One, One UFO') hebben en zijn hoogtepunt vindt in het epische slotnummer 'Outro' dat het goed zou doen als de soundtrack van een triomfantelijk slot van een avonturenfilm. "Het is een heel eclectisch album geworden met twee heel verschillende delen. Op de hoesfoto zie je een broer en zus op een bed zitten met een dromerige blik op hun gezichten. Op de eerste cd worden de dromen van het jongetje vertelt, terwijl de tweede cd over het meisje gaat. Hoewel ik zelf alleen een broer heb, kon ik geen album maken over twee broers. Ik had de verschillen tussen een jongen en een meisje nodig om het album spannend te maken. Het thema van een broer en zus fascineerde me: ze hebben hetzelfde bloed in hun aderen maar zijn toch heel verschillend."

Het album 'Hurry Up, We're Dreaming' verschijnt vandaag op het PIAS-label. M83 treedt op 29 november op in de Melkweg in Amsterdam.

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden