Reis door een geologisch kunstwerk

Ruige kliffen, weidse vergezichten, boeiende geologie, fantastisch licht. De Engelse zuidwestkust is een meesterwerk van de tijd en de elementen. In een wandeling van acht weken maak je een reis van miljoenen jaren.

Kliffen en fossielen. Met berggids Martin Curtis wandel ik naar de Old Harry Rocks, niet ver van het stadje Poole, waar het South West Coast Path begint... of eindigt. Vanuit zee rijzen enorme pilaren en torenhoge kliffen op. De spectaculaire krijtrotsen maken deel uit van de Jurassic Coast, een kuststrook van 150 kilometer die vanwege de unieke geologie op de Werelderfgoedlijst staat en een van de hoogtepunten is van het South West Coast Path.

Martin drukt me op het hart niet te dicht langs de afgrond te gaan staan als ik een foto wil maken. "Soms zie ik mensen zelfs op de rand zitten, met hun benen naar beneden bungelend. Dat is echt heel gevaarlijk omdat de kliffen langs de hele kust zeer instabiel zijn. Grote stukken rots kunnen spontaan afbreken of wegglijden."

Het enige voordeel van de instabiele rotswanden is dat er steeds weer nieuwe fossielen op de stranden terechtkomen. Het gesteente is rijk aan deze echo's uit het verleden en de Jurassic Coast is dan ook zeer geliefd bij fossielenjagers. Overal zie je mensen voorovergebogen de stranden afspeuren.

Het South West Coast Path volgt de kustlijn van Dorset, Devon, Cornwall en Somerset. Het pad - dat eindigt, of begint, bij Minehead - kent vele hoogtepunten zoals het Exmoor National Park in Somerset, De Rumps en Lizard Point in Cornwall, Thurlestone en Ladram Bay in Devon en de Jurassic Coast in Dorset om er een paar te noemen.

Houns Tout langs de Jurassic Coast is een van Martins favoriete plekken. Ondanks het slechte weer wil hij het me per se laten zien. "Dit is misschien wel het mooiste uitzicht op de Jurassic Coast en toch is het hier altijd heel rustig." Vandaag zal dat vooral te maken hebben met de harde wind en de striemende regen, maar ik geloof hem graag.

Alleen de familie Fisher laat zich net als wij vrijwillig geselen, maar zelfs in deze gure omstandigheden is het een vrolijk gezelschap. Ze wandelen de volledige 1000 kilometer van het South West Coast Path en gaan dan nog een 'klein stukje' verder. "We lopen tijdens onze vakanties in etappes Engeland rond. Hoeveel kilometer dat is? Haha, dat weten wij ook niet, maar we zijn er al vijf jaar mee bezig."

Durdle Door

Een stuk drukker is het bij de natuurlijke boog van Durdle Door. Al bij de eerste aanblik weet ik dat dit mijn fotografische muze wordt. Wat een magische plek. Via de trappen daal ik af naar het kiezelstrand om door de eeuwenoude poort iets van de aardse geschiedenis te begrijpen en er één moment - oké, iets meer dan één - van vast te leggen.

Langs de hele route zijn verschillende van dit soort bogen en poorten te vinden, zoals Blackchurch Rock in Noord-Devon. Deze scherpe pinakel heeft een dubbele poort. Je kunt hem zien liggen vanaf het pad, maar mooier is om de fotogenieke rotspunt van dichtbij te bekijken. Grote kans dat je er mensen met touwen bezig ziet, want de spits is erg populair bij rotsklimmers.

Ook Arch Rock op het Perranporth strand en de natuurlijke boog bij Land's End in Cornwall springen in het oog. Ze zijn ontstaan door een langzaam erosieproces en zullen helaas ooit instorten. Soms gaat het in één keer mis. Een storm in januari 2014 maakte een einde aan een toeristische attractie in Cornwall. De natuurlijke boog van Porthcothan Bay begaf het door de verwoestende kracht van negen meter hoge golven.

Scratchy Bottom

Voorbij Durdle Door loopt het South West Coast Path weer bovenlangs de kliffen. Het is een beetje heiig, maar de kalkrotsen zien er niet minder schilderachtig uit. Onderweg passeren we Scratchy Bottom. "Sommige honden durven er niet langs", vertelt Jim Gale, ranger van het plaatselijke bezoekerscentrum. "Alsof er een geest rondwaart."

Het South West coast path is een erfenis van de kustwacht. In de achttiende en negentiende eeuw werd via het zuidwesten veel smokkelwaar aan land gebracht. Om het smokkelen te bestrijden werd begin negentiende eeuw de kustwacht in het leven geroepen en door veelvuldig patrouilleren ontstonden de paden.

Bij de afgronden van Scratchy Bottom werd een groepje smokkelaars gesnapt. Langs het ravijn ontstond een vechtpartij waarbij een van de kustwachten van de kliffen werd geduwd. Hij overleefde de val niet.

We blijven er maar niet te lang stilstaan en trekken verder in de richting van de desolate kalkrotsen van White Nothe. Bij goed zicht kun je in de verte de stad Wymouth en het schiereiland Portland zien.

Oranje tinten

Voor het eerst sinds kilometers loopt het pad bij Wymouth langs serieuze bebouwing en ook op Portland kun je goed zien hoe de mens heeft ingegrepen in het landschap. Langs de kust zijn verschillende oude steengroeven te vinden, die er nogal troosteloos bij liggen. Een overblijfsel dat wel interessant is, is Pulpit Rock, een brede pilaar in zee waartegen een metershoog rotsblok leunt. Tijdens de zonsondergang wordt de formatie in oranje tinten gehuld.

Op de zuidpunt staat de Portland Bill vuurtoren. Niet alleen de tijd en de elementen laten sporen achter, ook wij doen dat, maar een wandeling langs het South West Coast Path doet me wel beseffen dat we hier nog maar heel kort zijn, een fractie in de tijd als je het alleen al vergelijkt met de fossielen die gevonden worden langs de kust. Terwijl ik naar de sterren en de vuurtoren kijk vraag ik me af hoe onderhevig wij eigenlijk aan 'erosie' zijn.

Vandaag brandt er licht op het zuidelijkste puntje, maar ik ben heel benieuwd hoe het er hier over 200 miljoen jaar uitziet.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden