Regen

Gerbrand Bakker is schrijver en hovenier. Hij verhaalt over zijn 'tuin in ontwikkeling' in de Duitse Eifel.

Regen. En nog meer regen. Het water stroomt in symmetrische golfjes bij de weg naar beneden. De vijvers lopen over. Zelfs in het gras staan plassen, en dat gras moet echt nog een laatste keer gemaaid worden. Het lijkt erop dat mijn buxussen getroffen zijn door de gevreesde schimmel, die bijvoorbeeld ook bij Het Loo zo huisgehouden heeft. Al die regen is niet bevorderlijk, wind wil ik, wind die door de nog jonge struikjes heen blaast. Ik zou ervoor kunnen kiezen ze allemaal nu al te rooien, maar ik kijk het nog even aan. Misschien doet een stevige vorst de buxussen goed.

De muur waar ik eerder over schreef is voor driekwart klaar, de leemgrond ervoor is als pottenbakkersklei; vet en smeuïg. Daar nu met mijn Zweedse muilen in gaan staan, is ze verliezen en op sokken verder moeten lopen. Dus ook daar beginnen we niet aan. Ik begin gewoon nergens aan, ik ga met de hond lopen en als ik na anderhalf uur zeiknat terugkom, hang ik de regenkleding in de Hauswirtschaftsraum en ros ik de hond droog met een vuile handdoek. Buurvrouw Margret stond met een paraplu voor de deur van buurman Klaus. Er was niemand thuis. Ze klaagde over de weersvoorspelling. Ze hadden buien beloofd, maar nu was er toch echt sprake van Dauerregen, zei ze. Dat is een mooi Duits woord.

Er zijn van die dagen dat het domweg niet de bedoeling is om de tuin in te gaan. Dan ga ik twee kachels tegelijk stoken, een in de keuken en een in de schrijfkamer. De laatste heeft nog niet zo vaak gebrand, die moet ik nog leren kennen. Hij ruikt en lekt, maar dat hoort er in het begin allemaal bij. Ik begin te vermoeden dat een kachel die een korte afvoer heeft slechter trekt dan een kachel die lager in het huis staat. Of is dat onzin en ligt het gewoon aan de kwaliteit van de kachel? Zo langzamerhand krijg ik de schuifjes op de nieuwe kachel door. Hij is smal en hoog, ik heb Herr Arnoldy uit Schleid gevraagd me kleiner hout te leveren dan vorig jaar. Ik was op tijd, hij had nog een meter of acht kroonhout liggen. "Kroonhout?", vroeg ik. Ja, hoe verder weg van voet en stam, hoe dunner de takken. Ik had het zelf kunnen verzinnen. Uitsluitend eiken en beuken, 'gegarandeerd gortdroog' volgens de 76-jarige leverancier.

Als de kachels goed branden, ga ik de werkbank opruimen. Ik had me voorgenomen om niet net als mijn vader altijd de verfkwasten te laten uitdrogen. Van dat voornemen is weinig terechtgekomen. Het gereedschap meteen na gebruik in de ervoor bestemde kisten terug stoppen, blijkt ook moeilijk te zijn. Nou ja, misschien is het morgen droog.Gerbrand Bakker

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden