Regeltjes maken van Scheveningse brandstapel snoezig kampvuurtje

Wesley IJzendoorn organiseerde tien jaar lang het vreugdevuur op het Noorderstrand van Scheveningen. Nu is hij er klaar mee, deels omdat hij vindt dat de gemeente elk jaar meer eisen stelt. Beeld Inge van Mill

Het is vlak voor de jaarwisseling in 2014 als Wesley IJzendoorn (31) de gemeente Den Haag 'een dikke vinger geeft'. Al jaren organiseert hij met een groep vrienden het vreugdevuur op het Noorderstrand van Scheveningen en elk jaar stelt de gemeente meer eisen: over de bijbehorende vuurwerkshow, over de veiligheid, over de geluidsoverlast. 

Maar het grootste pijnpunt: een grens aan de hoogte van het rechtopstaande inferno. Twintig meter hoog, maximaal. En dat kan niet. Want het Noorderstrand strijdt elk jaar tegen een ander vreugdevuur, dat van het nabijgelegen Duindorp.

IJzendoorn bedenkt er iets op: hij weet de traditie van het vreugdevuur op de nationale erfgoedlijst van Unesco te krijgen. "Toen kon de gemeente ineens niets meer beginnen." Officiële tradities genieten immers bescherming, zegt hij. De stapel wordt dat jaar bijna dertig meter hoog.

Vandaag begint de opbouw voor dit jaar, maar voor het eerst in tien jaar zonder IJzendoorn. Door zijn fulltime baan in een behangzaak, maar ook door het constante gebakkelei met de gemeente over wat wel en niet mag. Hij is er wel klaar mee.

De ex-organisator belichaamt het 'je mag hier ook niets meer'-gevoel dat veel Nederlanders hebben. "Er komen elk jaar duizend regeltjes bij", zegt IJzendoorn met zijn armen over elkaar in café De Maatschappij. Natuurlijk, regels zijn er voor de veiligheid, dat snapt hij ook wel. "Maar wij zijn gewoon een paar kwajongens die eens per jaar een paar dagen lekker gaan stapelen. Dat moet toch kunnen."

Rausen

Dan te bedenken dat het hele gebeuren juist onder zíjn hoede een stuk eerlijker is geworden, zegt hij. Tot in de jaren negentig struinden jongeren de buurt af om kerstbomen te 'rausen' - stelen, dus. "Op pleintjes en kruispunten gingen die in de hens. Sommige jongens gingen door tot de tramkabels knapten en het vuur de tramrails smolt."

Omdat het de gemeente uiteindelijk te gortig werd, dwong ze de drie grootste druktemakers uit de buurt zo'n twintig jaar geleden naar het Scheveningse strand te gaan. De rest volgde. "Die jongens hadden daar wel oren naar, want er zat één hele mooie regel bij: de stapel mocht op het strand zo hoog worden als ze maar wilden."

Nu werden er geen kerstbomen meer gestolen, maar houten pallets. Ook door IJzendoorn, die met vrienden in bestelbusjes naar het Westland reed of naar de Bollenstreek, waar veel onbewaakte industrieterreinen lagen. Er werden sponsoren gezocht. "Stelen hoeft nu niet meer."

Ondertussen werd de toren elk jaar hoger. Totdat hij in 2013 omviel, precies in de richting van alle media die aanwezig waren. Een lange rups van brandend materiaal, die volgens IJzendoorn op slechts vijf meter van de journalisten tot stilstand kwam.

Warm hart

Toen het bouwsel het jaar daarop niet boven de twintig meter mocht uitkomen, bedacht IJzendoorn dus de list met de nationale erfgoedlijst. Op 27 december 2014 deed hij triomfantelijk een persbericht de deur uit, de gemeente moest volgens hem in de krant lezen dat ze weinig konden beginnen tegen wat nu een officiële traditie was.

Vorig jaar haalde het Noorderstrand zelfs de 35 meter, Duindorp werd verslagen.

De gemeente zegt het vreugdevuur een warm hart toe te dragen. Er is 'gezonde wrijving in de gesprekken met de organisatie', zegt een woordvoerder. "Maar het is doel altijd om het feest te laten doorgaan." Inmiddels is afgesproken dat de toren niet hoger dan 35 meter wordt.

IJzendoorn doet niet meer mee, al ondersteunt hij de organisatie nog wel. "Want het is veel werk. En je wilt niet weten hoeveel telefoontjes je krijgt van toeristen. Willen ze weten hoe laat het vuur aangaat. Wat denk je, met de jaarwisseling natuurlijk!"

Lees ook: Groeiende druk op politiek om vuurwerk te verbieden

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden