Record en goud voor magistrale Johnson

Trots poseerde hij naast het scorebord. Minutenlang. Eén vinger in de lucht gestoken, een verliefde blik op de magische cijfers, 43,18. Een nieuw wereldrecord op de 400 meter. ,,Ik verbaas mezelf zelden.'' Michael Johnson kon zowaar lachen.

Esther Scholten

De 32-jarige Amerikaan heeft het spel in de loop der jaren leren meespelen, tegen wil en dank. Sinds 1995 heerst hij al op de verlengde sprint, maar nooit heeft de man met norse blik zich echt thuis gevoeld in de publieke arena waar sponsors het dragen van gouden schoenen verlangen en fans hun helden binnenstebuiten willen keren.

Dat laatste heeft Johnson nooit toegestaan. Hij praat zoals hij loopt. Ietwat stug, maar waardig als een baron. De rug gestrekt, de woorden zorgvuldig gekozen. Hij bepaalt wat er gebeurt en niemand anders.

Het verklaart zijn haat-liefde-verhouding met de media. Daags voor zijn vertrek naar Spanje stonden er nog kritische commentaren in de kranten omdat Johnson voor een wedstrijd had geweigerd handtekeningen uit te delen aan een paar kinderen.

De atleet zou al tijden een slecht humeur hebben. Het leven voor de camera's werd hem dan toch teveel. Tenminste, dat suggereerden de gedrukte letters. Johnson, met een zucht: ,,Als ik me opwarm voor een race ben ik daar mee bezig en met niets anders. Het is mijn werk.''

De populaire jongen is hij nooit geworden, ondanks zijn indrukwekkende palmares. ,,Ik ben trots op de statistieken. Mijn prestaties zijn gebaseerd op continuïteit.'' Een bescheiden uitspraak verpakt in een arrogant lachje. Overmacht normaliseert uitschieters. Johnson weet dat.

In 1995 combineerde hij op de WK in Gothenburg de 200 en 400 meter. Ook op de Olympische Spelen in Atlanta (1996) won hij beide afstanden. Twee jaar geleden deed hij het in Athene 'rustig' aan. Hij liep alleen de 400 meter. En zegevierde uiteraard.

Zeven van de tien beste tijden ooit zette hij op de klok. Maar hoewel Johnson tussen 1989 en 1998 64 finales van de 400 meter won, lukte het hem maar niet het elf jaar oude wereldrecord (43,29) van landgenoot Butch Reynolds te breken. Tot gisteren.

,,Het zat er al een lange tijd aan te komen, maar ik begon me wel zo langzamerhand af te vragen hoe lang ik er nog op zou moeten wachten. Dit was het perfecte moment. Ik heb eindelijk vrede met mezelf, dat voelde ik al sinds de start van de WK. Dat is beslissend geweest. Je moet het goede en het slechte aan je carrière accepteren. Als je boven het maaiveld uitsteekt, krijg je kritiek. Dat gegeven heb ik nu geaccepteerd.''

Tot opluchting ongetwijfeld van de Spaanse organisatoren. Op de zesde dag pas van hun kampioenschap werd het eerste wereldrecord gebroken. Alleen de Amerikaanse Stacey Dragila had eerder deze week de beste mondiale prestatie geëvenaard met het polsstokhoogspringen.

Johnson, die al jaren met een chronische heupaandoening worstelt, zegevierde met een voorsprong van zo'n vijftien meter op de nummer twee, Sanderlei Claro Parrela uit Brazilië.

Op de baan heeft de inwoner van Dallas zijn grens nog niet bereikt. ,,Ik kan een 42'er lopen.'' Daarbuiten echter wel. ,,Ik kan niet perfect zijn. Ik kan niet iedereen tevreden stellen, maar ik doe mijn best. Op mijn manier.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden