Rechtse lente

Voelt u ook hoe de lente zachtjes begint te borrelen? Het beekje van voorzichtig positivisme dat door onze bloedbanen al stroomde, wordt straks een tsunami van euforie. De vogeltjes krijsen en de lammetjes huppelen door de wei.

Het gekke is dat ons herwonnen vertrouwen en groeiend optimisme vrij weinig aan het huidige hogedrukgebied hebben te danken. Het is allemaal de schuld van Rutte I! In zijn kwartaalstudie (Continu Onderzoek Burgerperspectieven) over de staat van de natie, noteert het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) een ongekende toename van het optimisme bij de Nederlanders.

Volgens het SCP is het voor het eerst sinds de invoering van de metingen in 2008 dat de gemoedstoestand van de Nederlanders een dergelijke progressie vertoont: een derde van de bevolking is nu resoluut goed gemutst. Het SCP schrijft dit fenomeen toe aan het aantreden van het nieuwe kabinet. Zelfs bij de mopperaars van GroenLinks en D66 begint een glimlach op de zuinige oppositiemonden te verschijnen. Rutte I wordt als 'fris en daadkrachtig' ervaren. Vooral op het gebied van criminaliteit en veiligheid hoopt men dat dit kabinet het werk zal doen dat andere coalities hebben laten liggen. Het moet natuurlijk allemaal worden waargemaakt en, waarschuwde het SCP, met zware bezuinigen in aantocht zou de stemming best kunnen omslaan. Maar toch.

Het meest spectaculaire in het SCP-rapport vond ik de passage over buitenlanders: 'Ook de houding tegenover migranten is iets positiever geworden. Men vindt vaker dat de aanwezigheid van verschillende culturen een aanwinst is voor de samenleving (45 procent, tegenover 41 procent eind 2010) en minder vaak dat Nederland een prettiger land zou zijn als er minder immigranten zouden wonen (36 procent, eind 2010 41 procent)'.

Ja, u leest het goed: dit resultaat wordt behaald terwijl het 'meest rechtse kabinet ooit' met gedoogsteun van Geert Wilders regeert. Het populisme als opium voor het volk!

Even een stapje terug in de tijd. In de herfst werd ons verteld dat met Rutte I Nederland richting de afgrond koerste. We zouden door het buitenland worden geboycot. De CDA-olifanten wroetten toen met hun slurven door de somberste jaren uit de vaderlandse geschiedenis. Zuurlinks verzon de term Bruin I. Overal sprongen handelaren in angst uit de bosjes. Wat is er toch gebeurt dat de aangekondigde Apocalyps niet heeft plaatsgevonden? Het viel gewoon reuze mee. Het minderheidskabinet is het toonbeeld van consensus en democratie. Het doet met iedereen zaken en moet (gedwongen) naar de oppositie luisteren. Wilders heeft zijn slagtanden verloren en PVV-stemmers, de grootste mopperaars in het land, hebben het gevoel enigszins erbij te horen. Insluiten van het protest werkt kennelijk beter dan door handelaren in zwaarmoedigheid was gedacht. Hoelang dit zal duren, is een andere zaak. Maar voorlopig is het volop genieten.

En als u morgen, onder een stralende zon, een publicist tussen de lammetjes in het weiland vrolijk ziet huppelen, schrikt u niet. Het is een opgewekte Anil Ramdas die de rechtse lente van de White Trash meeviert.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden