Review

Reboundfestival ontpopt zich tot avond der introverten

Terwijl de grote festivals een steeds grauwere, voorspelbare eenheidsworst worden, zijn er gelukkig ook nog pop-evenementen die het risico niet schuwen. Zo bracht het Reboundfestival afgelopen zondag louter primeurs.

Dat betekende dat alle bands die in het Patronaat in Haarlem aantraden, voor het eerst in Nederland op de planken stonden. Het was niet het enige dat de groepen bij de tweede editie van het festival, dat georganiseerd wordt door het muziekblad Rebound en het VPRO-radioprogramma 'De Avonden', gemeen hadden. ,,We hebben gekozen voor bands die gewoon lekker muziek maken en er niet mee bezig zijn groot te worden. We willen net even wat avontuurlijker zijn, waardoor de soms experimentele muziek van de bands niet altijd even makkelijk wegluistert'', aldus Maurice Woestenburg van Rebound. Dat het daadwerkelijk niet om muzikanten ging die dromen over het grote geld en eeuwige roem, werd in Haarlem al snel duidelijk.

'De avond der introverten' zou een goede ondertitel voor het festival zijn geweest. Alle bands gingen zo in hun muziek op, dat er voor enig contact met het publiek geen ruimte was. Zo verstopte hekkensluiter Third Eye Foundation, oftewel Matt Elliott, zich achter een klein fortuin aan elektronica. Zonder een blik op de zaal te werpen, stortte de Engelsman een storm aan elektronische dance over zijn luisteraars uit. Ook bij het optreden van Piano Magic bleken de communicatieve vaardigheden op een laag pitje te staan. De blikken van de bandleden waren strak op de grond gericht. Slechts incidenteel was er even sprake van oogcontact tussen de muzikanten en werden er flauwe glimlachjes uitgewisseld. Het merendeel van de tijd werd er echter in opperste concentratie gemusiceerd. Wat niet zo verbazingwekkend was, aangezien Piano Magic een zeer complexe combinatie van ijle gitaarklanken en experimentele, elektronische pop bracht.

Slechts twee bands slaagden er wel in het gebrek aan visueel spektakel te doen vergeten. Zo kon het publiek geheel opgaan in het zeer intense optreden van het duo Sodastream. Met een minimale instrumentatie van akoestische gitaar en contrabas en het warme stemgeluid van zanger Karl Smith creeerden de Australiërs een prachtige sfeer van verstilling, die deed denken aan het werk van Will Oldham en Jeff Buckley. Een ingetogen sfeer heerste er ook bij de grote ontdekking van de avond: de Britse formatie Tram. Bij het vijftal uit Londen sloot de haast achteloze presentatie (de toetseniste rookte op haar gemak een sigaretje, terwijl de tweede gitarist tussen de bedrijven door zelfs een boek ter hand nam) naadloos aan op de muziek. Want de groep maakte in Haarlem diepe indruk met een vruchtbare kruisbestuiving tussen fragiele gitaarpop en rijk geschakeerde postrock, die een heerlijk gevoel van ontspanning opriep.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden