reacties van lezers

Blij met Gerbrand

Mocht nog eens worden overwogen om de columns van Gerbrand Bakker te bundelen, dan ben ik de eerste die het boek aanschaft. Wat een heerlijke columns, elke keer weer een feest van herkenning. Zo ook weer afgelopen zaterdag met vooral de laatste zin: "Altijd weer vooruit denken, dat hoort geloof ik bij tuiniers."

Ik heb nu tien jaar een tuin en ook tien jaar geleden is er bij mij kanker geconstateerd - een toevallige samenloop van omstandigheden. Dat tuinieren heeft mij enorm geholpen met vooruit denken. Ik herinner me dat ik de eerste narcisbollen in de grond stopte tijdens mijn eerste chemokuur. Krijg ik die nog wel bloeiend te zien, dacht ik. Door niet toe te geven aan die gedachte en elk jaar weer plannen makend voor het volgende jaar, heb ik inmiddels menig plant en zelfs boom groot zien worden. Ik roep tegen iedereen die ik tegenkom (met of zonder kanker): "Plannen maken! Blijf alsjeblieft plannen maken!" En een tuin is daar ideaal voor.

Anke van Muiswinkel

Opvouwbekertje is niet zo nieuw

De Amerikaanse uitvinding van een opvouwbekertje is eigenlijk geen 'Eureka!' waard. In mijn kinderjaren - zeker zo'n 75 jaar geleden - nam mijn moeder al opvouwbekertjes mee als we een dagje uitgingen. Tot onze verbazing lekten ze nooit. In mijn herinnering zagen ze eruit alsof ze van plastic waren, maar het moet ander materiaal geweest zijn en - in verhouding tot toenmalige prijzen - zeker minder prijzig.

T.R. Boonstra

Het huis uit

Op zaterdag brengen we je met een verhuisbusje naar je kamer in Nijmegen. We hangen gordijnen op, installeren bed, tafel, kast en stoel en ook een grote tafel in de gezamenlijke woonkeuken. Je blijft hier, morgen begint de introductieweek. Zelf vind je het ook raar: "Ik denk steeds dat ik zo weer met jullie naar huis ga." Nou, dag dan maar. We zetten een ander bed op je rood-witte meisjeskamer. Het is stil. Je bent de jongste en nu ook al het huis uit. Op zondag en maandag geen bericht. Alleen voicemail. "Geen bericht, goed bericht". Op dinsdag bel je. Slecht nieuws: door je knie gegaan met sporten in het studentensportcentrum. Niets gebroken, wel een brace om en rust houden. Je kunt niet fietsen, niet traplopen. Natuurlijk komen we je ophalen! We zijn nog even nodig!

Ria Klein Koerkamp

Stiefgezin

Met instemming van alle betrokkenen vormden we een stiefgezin van zeven mensen. Aan het begin waren de kinderen 18, 17, 14, 14 en 10. Het werd een flinke klus. Wat een cultuurverschillen, wat een spijt van het gebrek aan geduld en inlevingsvermogen. En nu zijn ze bijna allemaal uitgevlogen. We hebben tropenjaren achter de rug. Allemaal. Toch kijken we niet ontevreden terug. Wij, de (stief)ouders, hadden het vaste voornemen er iets van te maken en we hebben veel over onszelf geleerd. Nog eentje is er thuis. Ook niet meer voor lang, want die van 10 is bijna 20...

Margriet van der ploeg

Een greep uit de reacties die u stuurde naar aanleiding van de afgelopen nummers van Tijd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden