reacties stad/platteland en thuiszorgopa

Amsterdam én Zeeland

Ik woon in het centrum van Amsterdam. Maar al dertig jaar benijd ik mijn schoonouders die in Zeeland wonen, achter de duinen en de zee. Anderhalf jaar geleden konden wij het Zeeuwse ouderlijk huis kopen. Wat een kans en wat een probleem. Verlaten wij de Randstad, het internationale, multiculturele leven, het uitgebreide sociale netwerk? Of integreren wij in het Zeeuwse, genieten wij van de eindeloosheid van de zee, de eeuwige wind en de verbaasde reeën uit het bos in de tuin?

Ik kan niet kiezen: Amsterdam is elke keer mooier als ik uit de trein stap en het omgekeerde is even waar. Nu pendel ik al anderhalf jaar. Hopelijk verloopt de verkoop van ons Amsterdamse huis gunstig zodat er een appartementje overschiet.

Gertrudis Offenberg, Amsterdam

undefined

Zelfde mensen

We woonden in Purmerend in een huurhuisje met een tuin van 8 vierkante meter. We wonen in Grolloo, Drenthe, in een oude boerderij met rieten dak met een tuin van 5000 vierkante meter. Hier kunnen we onze droom verwezenlijken. We zijn bijna klaar met een complete en milieuvriendelijke verbouwing. Daarna komen de grote moestuin, boomgaard en dieren. Dat is het verschil tussen stad en platteland. Wat hetzelfde blijft, zijn de mensen. Net als in de stad vinden mensen op het platteland het ook leuk om samen te sporten, iets te eten of te drinken.

Kristian Maters, Grolloo

undefined

Van beide wat

Als kind woonde ik in een klein plaatsje en ging ik naar school in de naastgelegen volkswijk van de grote stad. Stad en dorp slechts gescheiden door een groenstrook met sloot - waar ik tijdens het visjes vangen nogal eens in gevallen ben. De stad trok niet zo, maar wel de daarachter gelegen zee. Latere woonplekken, incluis de huidige, laten hetzelfde beeld zien: stad op fietsafstand, maar ook de ruimte van het platteland binnen handbereik. Ik ben graag in de stad vol mensen, voel me prettig in de binnenstad met middeleeuws stratenplan. Ga er naar de film. En geniet van mijn bezoekjes aan de markt en Turkse winkel met hun aanbod van over de hele wereld. Maar even graag ben ik in mijn tuin bezig. Stad of platteland? Vanuit mijn buitenwijk kan ik elke dag weer kiezen.

Ineke van der Gaauw, Leeuwarden

undefined

Stad op het platteland

Stad of platteland? Wij hebben dat dilemma ontweken door te kiezen voor een stad op het platteland. Sinds mei wonen we in een stad van zo'n 47.000 inwoners. Gelegen in het oosten, met wat import uit westen. Met een rijke historie, maar ook met een voortgaande vernieuwing van het stadsbeeld. Voor ons hét midden tussen een klein dorp en een grote stad.

Jan en Mabel Bruin, Zutphen

undefined

Natuurmensen met stadshart

Zo'n twaalf jaar geleden verhuisden we van Rotterdam naar een klein dorp in West-Brabant. Daar was werk aan de winkel: een vervallen boerderij restaureren en een bakhuis opnieuw opbouwen. Na een jaar overleven in een piepklein vakantiehuisje was de boerderij klaar: heerlijk! Maar na jaren rust gaat het knagen. Moesten we eerst voor de stilte de stad uit, nu willen we steeds weg voor actie.

In de stad is altijd reuring, men zoekt naar 'het nieuwe'. In het dorp stopt men energie in het behoud 'van het oude'. En wij? We willen allebei! We zijn natuurmensen met een stadshart. Toch maar een pied- à-terre in de stad? Of een vakantiehuisje op het platteland? We weten het nog niet.

Emmy van Overdijk, Huijbergen

undefined

Lawaai en plofkippen

Niets is eenduidig. Als ex-dorpeling heb ik decennia in steden vertoefd, maar ik ben blij weg te zijn van de smog en de drukte. Toch zijn er stadsplekken waar het prettiger wonen is dan op het platteland. In Zeeland heb ik last van lawaaiige landbouwmachines en onvoorstelbare hoeveelheden bestrijdingsmiddelen, oogsttijdmisère en te hard rijdende auto's. Ik heb een biomoestuin bij milieubewuste buren, maar we zijn helaas omringd door bedrijven vol plofkippen met dito vee en stank. Verwacht dus niet te veel van je droom.

E.v. Nieuwkerk, Zierikzee

undefined

Blijven slapen

Sinds anderhalf jaar kom ik thuis bij een man van 85 jaar. Ik maak schoon, was voor hem en doe af en toe een boodschap. Hij kust me altijd bij binnenkomst en als ik wegga omdat hij zo blij is dat ik er ben. Voor mij is hij liever dan voor zijn dochter die hij om het minste of geringste afsnauwt. Mij noemt hij zijn schatje, lieverdje, ik kan niets fout doen in zijn ogen. Telkens maakt hij hetzelfde grapje: 'Wanneer blijf je nou eens slapen want ik kan je niet missen.' Ik heb er geen last van, juist omdat ik weet dat hij het grappig bedoelt. Mocht ik daar mijn twijfels over hebben, dan zou ik per direct bij hem stoppen.

Helma Nijenhuis, Markelo

undefined

Herkenbaar

Een zeer herkenbare situatie: 'Mijn lieve, vrijpostige thuiszorgopa', vooral voor jonge vrouwen in de zorg. Zij zijn vaak nog onzeker, niettemin aantrekkelijk en lief voor de oudere zorgbehoevende. Oude alleenstaande mensen missen intimiteit. De single verzorgster is verlangend naar een partner, niet naar een oude man, en is snel gevleid. Ik herinner me dat van de revalidatiezorg, waar ik als leerling veel heb meegemaakt op dit gebied, waar ontslag dreigde bij ontdekking van intimiteit. De nood, het verdriet en de eenzaamheid vragen niets anders dan om liefde. Niet om seks, wel om aanraking.

Ria Kragt, Luttelgeest

Vorige week schreven we over het leven op het platteland en de stad, en waar we liever wonen. U reageerde massaal. Ook op het artikel over de thuiszorg, een week eerder. Een selectie uit de reacties.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden