reacties op 'Mislukken mag'

Vorige week stond in Tijd een verhaal over de kunst van het mislukken. Bij u loopt ook niet alles perfect, bleek uit veel reacties.


Opnieuw beginnen


Ik ben 25 jaar geleden getrouwd. Toch vier ik geen zilveren bruiloftsfeest. Mijn huwelijk is al jaren voorbij. En ook de relatie die daarop volgde is, zoals dat heet, 'mislukt'. Maar wat is dat eigenlijk, een mislukte relatie? Wanneer is een relatie gelukt? Als je bij elkaar blijft? Als je samen oud wordt? Volgens mij kunnen vriendschappen of (liefdes)relaties helemaal niet lukken of mislukken. 'Lukken' betekent dat je succesvol je doel hebt bereikt. In een relatie echter blijf je altijd aan het werk, tot je elkaar niet meer gelukkig maakt. Een relatiebreuk betekent een nieuw begin. Je gunt elkaar een nieuwe start. En dat noem ik geen mislukking.


Olga Leever, Utrecht

Mijn scheiding

Mijn grootste mislukking is mijn relatie die na 28 jaar eindigde. Als je bedrijf failliet gaat, zijn daar in- en externe redenen voor. Mijn scheiding confronteert me met mijn falen als mens. Alles draait om het vermijden en het vinden van een antwoord op die ene vraag: 'Was ik niet de moeite waard om van te houden?' En zolang het antwoord negatief blijft, is het onmogelijk om doelen te formuleren. Vooruitkijken wordt zinloos. Terugblikken doet me huilen. En het heden is een emotionele woestenij.


Janine Peek, Harmelen

Kleinere wereld

Oud worden en je beperkingen onder ogen zien voelt als falen. Je ruimt je oude dromen op, als een regisseur haalde ik al mijn stukken van de plank, weg ermee. De tuin die me te groot werd, verruilde ik voor een stadstuin. Ik moest mijn wereld kleiner en overzichtelijker maken. Ik zag deze week de film 'Paterson', waarin de wereld van het kleine weer groots wordt.


Margo Koopman, Alkmaar

Geflopte single

Ik emigreerde naar mijn geliefde in Londen. Ik zong daar in een band. De relatie eindigde; de enige manier waarop ik dit emotioneel kon overleven was opnieuw


beginnen, aan de overkant van de zee. Ik kreeg een platencontract, maar op de dag van de release werd duidelijk dat de single flopte. Dj's draaiden de plaat niet. Op het vliegveld, op weg naar Boekarest, werd ik op de hoogte gesteld van het nieuws. Ondanks alles gaven we die avond één van onze fijnste optredens, in een volle zaal.


Het geflopte liedje:


https://winterwinter.bandcamp.com/track/ik-wil-jou-nooit-meer-zien


Het nummer dat we over het fenomeen 'falen' schreven:


https://soundcloud.com/de-winter-2/we-failed


Petra de Winter, Voorburg

Fakebook

Geen faalverhaal van mij, maar een oproep: als we nou eens één letter veranderen in de naam, weten we precies wat we aan Facebook hebben: Fakebook. Dat lucht op en we hoeven onszelf en onze posts niet meer zo serieus te nemen. Overigens: elke zaterdag geniet ik weer van uw bijlage. Die is wat mij betreft zéker geen mislukking!


Tineke Visser, Houten

Ons failliete bedrijf

Mijn grootste mislukking was het faillissement van ons bedrijf Erdman Schmidt in 2002. Mijn vrouw en ik kochten dat in 1995 van de oprichter. Een buitensportwinkel en een fabriek waar lichtgewicht kampeertenten van hoge kwaliteit werden gemaakt. Een bedrijf waar ik met mijn hele hart voor bezig was, klapte in elkaar. Een enorme deceptie. We zijn wel doorgegaan met alleen kampeertenten, maar ik kon het geestelijk niet volhouden en we verkochten het bedrijf aan een particulier. Die verkocht het na een paar jaar terug aan ons. In 2008 bleek het aantal verkochte tenten te laag om levensvatbaar te zijn. Nu handel ik als hobby in onze eigen kampeertenten. De liefde voor kamperen en mooie tenten blijft. En gelukkig zijn mijn vrouw en ik nog steeds een sterk stel.


Gjalt van der Wal, Zuidwolde (Dr.)

Gecompliceerde familie

Door een combinatie van autisme en gecompliceerde familieverhoudingen lukt mij veel niet wat voor anderen vanzelfsprekend is. Sociale media laat ik sowieso aan mij voorbijgaan. Autisme is bespreekbaar met veruit de meeste mensen en de consequenties daarvan kan ik ook goed verwoorden. Het andere deel van het verhaal is eigenlijk een veel grotere handicap dan mijn autisme en daar kunnen buitenstaanders zich veel moeilijker een beeld bij vormen. Bovendien merk ik dat vrienden en kennissen afhaken als ik het erover heb.


Willem van der Hoeven, Odijk

Geen drama

Bij mij was wiskunde op school een groot drama. In de vierde haalde ik voor een proefwerk mijn absolute record: een 1-. Dat was gelukkig meteen ook de allerlaatste wiskundeles. Toen de bel ging, ben ik bewust heel langzaam naar de deur van het lokaal gelopen, in het volle bewustzijn: dit hoef ik nooit meer! Mijn ouders gingen al die jaren heel relaxed met dat wiskundegedoe om (idem met de drama's van natuurkunde en scheikunde). Ze stelden mij gerust en dat ik prima later zou kunnen leven en studeren zonder wiskunde. Ik ben nog altijd blij dat zij mij hierin zo gesteund hebben. Als persoonlijk falen heb ik het daarom nooit beschouwd.


Petra Ybeles Smit, Ubbergen

Onze flater

Lezers hadden afgelopen week het gevoel dat ze de 'Laatste wens' al eerder hadden gelezen. Dat komt wel vaker voor. Deze rubriek verschijnt namelijk ook in Het Parool, een paar weken eerder dan in Tijd. Ditmaal had u de rubriek eind december inderdaad al in dit magazine gelezen. Onze excuses, in het kader van: zet uw flater op een voetstuk.


redactie tijd

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden