reacties Een eigen boek schrijven

Op een eiland

Ruim twee jaar geleden verhuisde ik naar een klein eiland in de oceaan. Om een ander leven te leiden en wellicht ooit een boek te schrijven. Tijd en ruimte moest ik creëren. Dat is gelukt: de verwaarloosde landbouwterrassen zijn opgeknapt, het geiten/kippenhok is gebouwd en twee appartementjes voor 'turistas' zijn gereed. Langzamerhand ontstaat er ruimte voor andersoortige creativiteit. Geduldig en met vertrouwen wacht ik op het verhaal dat vertelt wil worden. Marijke Katsburg

undefined

Direct na haar dood

'Liefde is voor altijd, het leven niet' is de titel van mijn boek. Een citaat van mijn dochter Winnifred die in januari 2011 vrijwillig uit het leven stapte. Direct na haar dood begon ik als een bezetene haar leven te reconstrueren aan de hand van haar dagboeken en mijn agenda's. Voor mijzelf, voor ons gezin.

In december 2012 lag in de bibliotheek een flyer met de titel 'schrijf een portret', van Het Schrijfparadijs. Het riep mij. En zo zat ik gedurende het jaar 2013 elke vrijdagmorgen met vijf vrouwen in een schildersatelier dat we mochten gebruiken, schijvend aan onze boeken. Het mijne was het enige dat echt afkwam. De kleine uitgeverij waar ik het in eigen beheer wilde onderbrengen stelde voor het uit te geven. December 2013 werd de doos thuis afgeleverd. Ik heb nooit nagevraagd hoeveel er zijn verkocht, in ieder geval niet genoeg om mij een inkomen te bezorgen. De drang om te schrijven is verdwenen, het werk is volbracht. Wel ligt er naast mijn stoel nog dat kleine aantekenboekje waar ik bijzondere taalvondsten in opteken.

Ingrid van der Aart

undefined

Een brug te ver

Al wil ik schrijven, een roman lijkt me een brug te ver. Maar gelukkig heb ik de Amerikaanse schrijver Lydia Davis ontdekt. Ze produceert aan de lopende band meesterlijke korte verhalen. Sommige tellen niet meer dan een paar regels - en toch zit er altijd de essentie van een verhaal in. Davis inspireert me. Inmiddels heb ik zo'n vijftig verhaaltjes in de computer staan. Nog even en het zijn er misschien genoeg voor een bundel. Wel of niet gepubliceerd doet er niet zoveel toe, het schrijven op zich geeft me veel plezier.

Julie Duijker

undefined

Wie geeft me een zetje?

Ik ben een vrouw van 74 jaar en zeg al sinds jaren dat ik graag een boek zou willen schrijven over mijn leven. Ik ben geboren en getogen in de DDR en woon al 52 jaar in Nederland. Ik beheers de Nederlandse taal perfect. Aan mij kun je niet horen, zo als bij veel andere Duitsers, dat ik uit Duitsland kom. Men is meestal verbaasd als mijn achtergrond ter sprake komt. Ook als ik mijn levensverhaal vertel is men zeer geïnteresseerd en hoor ik vaak: "Waarom schrijf je geen boek?" Van wie kan ik een zetje krijgen om er toch nog aan te beginnen?

Sybille Parijs

undefined

Toen ik negen was

Ik denk dat ik een jaar of negen was toen ik ontdekte dat je verhalen niet alleen kon lezen maar ook zelf kon maken. En ik wist het: ik wilde schrijfster worden. Schriften vol schreef ik. Van één verhaal maakte ik een echt boek, met een kaft, titelpagina en illustraties. De buurvrouw stuurde het naar de Nederlandse zondagschoolvereniging die mij een vriendelijk briefje terug schreef: "Wat heb jij een prachtig verhaal geschreven!" Het is bij dat ene boek gebleven, maar soms droom ik er nog van: een boek met mijn eigen naam op de omslag...

undefined

Els Hortensius

Droomt u er ook van ooit nog eens boek te schrijven? U antwoordde massaal op deze vraag. Van onuitgevoerde ideeën tot verhalen over zelfgeschreven romans. Van alles stroomde binnen. Een selectie uit uw reacties.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden