null Beeld Fenna Jensma
Beeld Fenna Jensma

Nieuwe liefdeHet verhaal van Raven

Raven (32) dacht een leven lang single te blijven, tot ze haar buurman sprak

Tijdgeest verkent in deze rubriek het wel en wee van de liefde: hoe het hart soms nieuwe wegen inslaat. Raven (32) dacht dat het vanwege haar psychische problemen beter was alleen te blijven. Tot ze Niels ontmoette.

Catrien Spijkerman

‘Ik ben opgegroeid met het idee dat je een partner moet hebben. Mijn ouders zijn allebei opnieuw getrouwd, mijn zusje had ­altijd wel een vriend met wie ze heel zwijmelig zat te doen. Dat benauwde me.

Mijn eigen relaties duurden nooit langer dan een halfjaar. Meestal kreeg ik de kriebels omdat ik het gevoel had geen ruimte te hebben voor mezelf, dan maakte ik het uit. Vaak had het ook met mijn psychische problemen te maken. Ik heb trauma’s en last van dissociaties. Laat ik het zo zeggen: voor mij is het leven soms heel indrukwekkend en zwaar. Ik merkte dat mijn partners dat soms lastig vonden. Uiteindelijk leek het me beter om anderen er niet mee op te ­zadelen.

Ik voelde me over het algemeen altijd meer aangetrokken tot vrouwen. Ik viel ook weleens op een man, maar als het in de buurt kwam van een relatie, werd ik bang. Seks lukte me vaak niet. Dat had met mijn trauma’s te maken. Zelf voel ik me geen vrouw en ook geen man, ik wist alleen lange tijd niet dat dat een mogelijkheid was.

Toen ik er steeds meer openlijk voor uitkwam dat ik me geen van beiden voel, dacht ik: nu hoef ik helemáál niet meer te verwachten dat ik ooit nog een partner vind. Dit, plus alle bagage van mijn psychiatrie, zou te veel zijn voor een ander. Het was voor mij al veel, ik kon me niet voorstellen hoe een partner hiermee zou moeten omgaan.”

Op zoek naar Zaanse mayo

“Het was een warme dag waarop het na een lange periode van droogte eindelijk weer regende. Ik vertelde aan de buurman hoe lekker ik dat vind ruiken. Voor we het wisten, waren we uren aan het praten. Het gesprek ging ongedwongen en makkelijk, we hadden het over mayonaise. Hij was op zoek naar echte Zaanse mayo. Een week later bracht hij mij een pot, toen ik hem daarna ook een pot bracht, bood hij mij een kopje thee aan. Zo begonnen onze bezoekjes, het was in de tijd van de lockdown, we gingen elke avond bij elkaar langs.

Niels had zelf nooit in de psychiatrie gezeten, maar mijn problemen schrokken hem niet af. Hij is juist heel nieuwsgierig, en verzekerde me dat hij ook zijn ‘dingen’ heeft. Hij is bijvoorbeeld niet zo goed in financiën – dat is toevallig mijn sterke punt, ik ben financieel administratief medewerker geweest. Hij is elf jaar ouder dan ik, maar gedraagt zich heel speels, als een kind haast. In de ggz had ik altijd het gevoel dat ik mezelf moest wegstoppen, van Niels leerde ik dat ik ook een kind mag zijn, af en toe gek mag doen. Elkaar kietelen, rare woordjes gebruiken, het hoeft niet allemaal zo serieus en volwassen.

Toen we elkaar drie maanden kenden, hielp hij me met mijn verhuizing. Ik had heel veel stress, waardoor mijn psychische problemen opspeelden. Op een gegeven moment werd ik door een telefoongesprek ontzettend kwaad, gooide ik bijna mijn telefoon door de kamer en trapte ik tegen een oude was­machine. Hij liet me uitrazen, kwam naast me zitten, zei dat het oké was, en dat hij een kopje thee voor me ging zetten. Dat was voor mij het aha-moment: dit is hem. Ik mocht nooit boos zijn, ook tijdens mijn behandelingen niet, maar hij liet me gewoon gaan. Hij voelde instinctief aan wat goed voor me is.”

We waren allebei niet meer op zoek

“Ik had me er eigenlijk al bij neergelegd dat ik alleen zou blijven. Aan de ene kant vond ik dat verdrietig, maar andere kant gaf die berusting me ook kracht: ik hoef niemand, ik kan het prima alleen met mijn kat. Ook hij had het allang opgegeven iemand te vinden. Misschien was dat onze klik: we waren allebei niet meer op zoek naar iemand die ons moest redden.

We wonen nu samen, zijn getrouwd en maken plannen voor de toekomst. Af en toe overvallen oude gedachten me nog: dat ik eigenlijk niet wil leven. Hij kan daarmee omgaan, hij begrijpt dat het gevoel niks te maken heeft met hem. Het is iets wat bij mij hoort.

Laatst heb ik sorry gezegd tegen mijn zusje, dat ik haar altijd zo belachelijk maakte om haar zwijmelige gedoe met haar vriendje. Zo iemand ben ik nu ook.”

Wilt u ook worden geïnterviewd over een nieuwe (vorm van) liefde? Mail: nieuweliefde@trouw.nl

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden