Rapid Wien is geen partij voor Paris SG

Van een onzer verslaggevers BRUSSEL - Feyenoord had het gisteravond in de finale van het Europa Cup-toernooi voor bekerwinnaars tegen Paris Saint Germain niet zo gauw oninteressanter kunnen doen Rapid Wien. In het Boudewijn-stadion wonnen de superieure Fransen met het kleinst mogelijke verschil, maar wel verdiend:1-0.

Alleen een vrije trap van de verdediger Bruno Ngotty zette het scorebord in werking. PSG was aanzienlijk sterker en had het in die zin moeilijk met de groen-witten, dat zij vooral op botte kracht probeerden de Cup te halen. Rapid Wien was alleen even in de tweede helft gevaarlijk voor het doel van de excentrieke Lama, de doelman die als aanvoerder de beker in ontvangst mocht nemen. Ivanov en Heraf waren twee keer kort achter elkaar in de buurt van de gelijkmaker. Zo ver kwam het gelukkig niet. De voetbalwereld zou met Rapid Wien wel een bijzonder armoedige winnaar hebben gekregen.

Rapid verloor elf jaar geleden in Rotterdam tegen Everton ook al de Europa Cup II-finale. Dat gebeurde twee weken voor het Heizel-drama. De herinnering aan die ramp bracht gisteren een geweldige politiemacht op de vervloekte voetbalgrond op de been. Deze blauwe macht, in 1985 bij Liverpool-Juventus vooral falend, had geen rustig avondje. De aanhang van de winnaar, samengeperst binnen de obscure 'Boulogne Boys', misdraagt zich vrijwel wekelijks. De Belgische voetbalbond beschouwde de in sportief opzicht eenzijdige finale als een testcase voor het EK, dat over vier jaar samen met Nederland wordt georganiseerd. Er werden tientallen supporters gearresteerd; dat werd in België min of meer als een aanbeveling in de richting van de Europese voetbalautoriteiten beschouwd.

De supporters van de Parijse club bleven gisteren jubelen. Zo vaak had men dat eerder op de internationale podia niet kunnen doen. Zelden was Parijs een voetbalstad. In het verre verleden telde de metropool Europees niet echt aansprekende clubs als Red Star de Paris - waar Kees Rijvers en Ernst Happel nog speelden - en Racing Paris. De commerciële ontwikkelingen binnen de voetbalsport brachten de laatste twee decennia toch weer toeschouwers in het gerenoveerde Parc des Princes. In 1970 werd Paris St. Germain opgericht. Het werd al vlug een club van snelle en vooral steenrijke jongens. PSG was van begin af aan een nogal kunstmatige club, die ook Nederlanders als Pierre Vermeulen en Kees Kist enorme kapitalen toestopte.

In een kwart eeuw tijd werden twee kampioenschappen en vier nationale bekers veroverd. De afgelopen jaren had de club de formidabele George Weah in dienst, maar ook met de Liberiaan werd in de Champions League de finale niet gehaald. Het hoogste Europese bekertoernooi is steeds weer het doel van de club, waar geld nauwelijks een rol speelt. Die rijkdom irriteert veel andere Fransen. PSG is niet zo populair, zeker niet meer nu de club vanaf de tribunes door veel te veel rechtsradicale warhoofden wordt gesteund. Prachtig vindt men het in de Franse provincieplaatsen, dat de rood-blauwen, die bij de jaarwisseling met een voorsprong van tien punten nog onbedreigd naar een nieuwe landstitel leken te glijden, nadien volledig van de kook raakten. Op twee wedstrijden voor het einde, staat niet het team van zenuwpees-coach Luis Fernandez op het punt andermaal naar de Champions League te promoveren, maar een veel kleinere club als Auxerre of Metz.

De reeks nederlagen van na de winterstop ontketende in de Franse pers veel hoon; een reden voor PSG om in de tien dagen voor de finale van gisteren het contact met de media te negeren. En dat voor een voetbalclub, die in hoofdzaak op de vele miljoenen francs van het tv-station Canal Plus drijft.

Hoe dan ook voelden de Fransen zich gisteren duidelijk de favoriet. Rapid Wien ging vrijwillig in dat verwachtingspatroon mee. Het team van coach Ernst Dukopil steunde op een versterkte verdediging en loerde op de counter. In dat kader was Feyenoords bedwinger Jancker op papier het belangrijkste richtpunt. Ditmaal had de voormalige Oost-Duitser echter niet met Schuiteman te maken, maar met de aanzienlijke betere verdediger Roche. Hij kreeg net zo min de ruimte als de tweede Rapid-aanvaller Stumpf van Ngotty. Deze verdediger had dus nog meer dan defensief werk te bieden. Hij was na een halfuurtje het feestvarken, toen hij de bal uit een opzij getikte vrije trap van ruim dertig meter rechtstreeks achter doelman Konsel kogelde. Met dat ene doelpunt werd ook de rust ingegaan; het was een matige afspiegeling van het wedstrijdbeeld, dat een veel betere Franse ploeg liet zien. Gele kaarten voor Jancker, Schöttel en Hatz benadrukten binnen een uur dat de Oostenrijkers de onderligende ploeg vormden. Later kwamen er nog kaarten bij voor Heraf en Stöger. Het onderstreepte de machteloosheid van het elftal, dat speltechnisch te weinig had in te brengen tegen PSG.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden