Randy Newman nog steeds meester van de zelfspot pop

Vanavond in Haarlem, daarna 5/10 Maastricht, 6/10 Zoetermeer, 8/10 Utrecht, 9/10 Den Haag, 10/10 Den Bosch, 12/10 Groningen, 14/10 Amersfoort, 15/10 Eindhoven en 16/10 Amsterdam.

STAN RIJVEN

“Zeg het maar, wat wilt u horen?”, riep hij zaterdag al spoedig tegen zijn grijzende aanhang die het Cultureel Centrum in Amstelveen tot de laatste plaats toe bezette. Bij Randy Newman is het steevast het oude liedje. De tijd had hooguit vat gekregen op zijn uiterlijk, zijn weelderige krullekop had plaats gemaakt voor een onbestemd peper-en-zout-kapsel. Zijn programma is echter nog even onverwoestbaar als vroeger.

Vele songs van de tien platen die Newman sinds 1969 uitbracht, werden gekoesterde klassiekers die iedereen in stilte kan meezingen. Wegens zijn cynische observaties van de Amerikaanse middenklasse ('Birmingham', 'It's lonely at the top') en zijn politieke engagement ('Political science', 'Christmas in Capetown') kun je hem beter een kleinkunstenaar dan een popartiest noemen. Misschien ligt daarin de verklaring voor zijn immense populariteit in Nederland.

Het zou tot 1977 duren eer Newmans oeuvre in Amerika brede erkenning genoot. In feite is hij een dwaalgast, die bij toeval in het popcircuit verzeild raakte. Voordat Newman op eigen titel succes kreeg, hadden anderen dat reeds met liedjes van zijn hand, zoals Gene Pitney, Three Dog Night en Alan Price. De affiniteit met filmmuziek en musical erfde hij van zijn vader en ooms die hun stempel hadden gedrukt op de Amerikaanse amusementsmuziek. Vandaar die pakkende oneliners als 'Korte mensen behoren er niet te zijn, je moet ze optillen om hallo te zeggen' (in 'Short people').

Newmans humor en gebarentaal maken hem tot de Woody Allen van de popmuziek. Gezeten achter de vleugel, guitig spiedend onder zijn megabrilleglazen becommentarieerde hij met spitse opmerkingen zijn eigen teksten. De sympathieke stem met die onmiskenbare ruis verkeerde overigens niet in optimale conditie. Ook het enkele malen haperende pianospel poetste hij weg met rake zelfkritiek. Een avondje met buitenstaander Newman maakt van de toeschouwer een binnenstaander, die mag delen in een tijdloos repertoire dat zelfs de jaren negentig glansrijk kan doorstaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden