Ralph Greenson, de Conrad Murray van Marilyn Monroe

Conrad Murray, de lijfarts van Michael Jackson, is schuldig aan de dood van de zanger, vindt een rechtbankjury. Hij wacht nu op zijn straf. Ralph Greenson, de psychiater van Marilyn Monroe, is al bijna een halve eeuw onderwerp van speculatie.

Bloot en levenloos lag ze die 5de augustus 1962 op haar bed. De dokter, die namens justitie ter plaatse kwam, reduceerde Marilyn Monroe definitief tot lichaam: "Het niet geconserveerde lichaam is van een 36 jaar oude, goed ontwikkelde, goed gevoede, blanke vrouw. Lichaamsgewicht: 53 kilo. Lengte: 1,66 meter. De hoofdhuid bedekt met blond gebleekt haar. De ogen blauw." Zelf wist de filmster wat haar fysieke voorkomen voor haar betekend had. Tijdens een vliegreis vertrouwde ze een naast haar zittende journalist toe, toen het toestel kuren vertoonde, dat ze haar grafschrift al klaar had: "Hier rust Marilyn Monroe - 96, 58, 91."

Toch verdient in het geval van het overlijden van Monroe niet haar fysiek maar haar psyche de meeste aandacht. Het moet gespookt hebben in haar hoofd. Het autopsierapport zou spreken van een waarschijnlijke zelfmoord. De doodsoorzaak: een overdosis slaappillen.

Monroe was gevonden door de psychiater die haar de laatste dertig maanden van haar leven onder behandeling had gehad, Ralph Greenson. Zijn bemoeienis ging veel verder dan standaardconsulten.

Geheel in strijd met de traditionele opvattingen van psychoanalytici kwam de filmster bij hem thuis. De psychiater vond dat ze alsnog moest ruiken aan normale gezinssituaties, die ze nooit gekend had. Haar vader was onbekend. Haar moeder leed aan schizofrenie en liet de opvoeding van Norma Jean Baker (Monroe's echte naam) al vroeg aan anderen over. Ook tijdens haar huwelijken met onder anderen sterhonkballer Joe DiMaggio en literator Arthur Miller was van een doorsnee-thuissituatie geen sprake geweest.

Monroe bezocht een hele reeks psychiaters. Ze raadpleegde zelfs Anna Freud, de dochter van Sigmund. Greenson (1911-1979) was de zoveelste in een rij, maar geen kleine jongen. Hij werkte in de jaren veertig voor Defensie en publiceerde als een van de eersten over wat we nu de posttraumatische stressstoornis noemen. Hij deed ook onderzoek naar gokgedrag en de oorzaken van homoseksualiteit. Vanaf 1953 doceerde hij aan de University of California, Los Angeles (UCLA).

Toen Monroe bij hem ging lopen, was Greenson al de zielenknijper van de sterren. Frank Sinatra, acteur Tony Curtis, actrice Judy Garland en vele anderen hadden hun hart bij hem gelucht. Marilyn Monroe werd voor de psychiater bijna een obsessie. Greenson moest en zou haar problemen oplossen.

Hij stak veel tijd in Monroe, regelde een huishoudster voor haar (zij waarschuwde Greenson op 5 augustus 1962), zorgde ervoor dat zijn zwager Monroe's advocaat werd en bemoeide zich persoonlijk met de filmcontracten van het legendarische blondje.

Haar loopbaan zat in het slop. Films flopten. Op sets dreef ze menigeen tot razernij. Bij de film 'Something's got to give' was ze kort voor haar overlijden ontslagen.

Twijfels over haar doodsomstandigheden zijn nooit helemaal weggenomen. Dat ze uit schreeuw om aandacht een mislukte zelfmoordpoging zou kunnen doen, wordt nauwelijks betwist. Voor een definitief einde zou ze nog te veel levenslust hebben gehad.

Boek na boek beschrijft wat er gebeurd zou kunnen zijn op 5 augustus 1962. Het wemelt van de complottheorieën. De meest voorkomende figuranten in hypothesen, die beweren dat Marilyn dood moest, zijn president John F. Kennedy en zijn broer en minister van justitie Robert Kennedy, die het bed met haar hadden gedeeld. Ook nooit ver weg: Ralph Greenson, alom tegenwoordig in Monroe's laatste jaren, de man die de fatale pillen voorschreef en de man die haar dood vond.

Tot een grootscheeps justitieel onderzoek, laat staan tot een rechtszaak zoals bij Conrad Murray, kwam het niet. Greenson blijft voor eeuwig verdacht. Eigen schuld, vonden zelfs zijn kinderen. Met zijn onorthodoxe aanpak van Monroe nam hij voor een professional onverantwoorde risico's.

Hij had zijn hart op de goede plaats, zijn hersenen in dit geval wat minder.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden