Raas heeft beet, maar de vis is niet zo groot

CAPELLE AAN DEN IJSSEL - Met de marketingcijfers van firma Heineken in de hand zwaaide Ad Rietveld vrijdag vurig naar zijn Raad van Bestuur, welke zetelt in het stadje Orem, Utah. De vicepresident van WordPerfect Europa diende vijf miljoen gulden van zijn bazen los te peuteren om de wielerploeg van Jan Raas te adopteren. "Ik zie het als mijn levenswerk dat ik daarin ben geslaagd" , sprak hij gisteravond, terug in Capelle aan den IJssel.

De snelheid waarmee het Amerikaanse privebedrijf, gespecialiseerd in teksverwerking, is onvoorstelbaar ongewoon. Drie weken geleden gaf Rietveld een extern bureau opdracht te onderzoeken hoe zijn firma meer naamsbekendheid in Italie, Frankrijk en Zwitserland krijgt. "Wielrennen" , luidde een van de conclusies, "sponsor een wielerploeg." Drie formaties passeerden de revue. Peter Post bleek bezet, de Franse ploegleider Roger Legeay viel slecht, waarna Rietveld voor Raas koos. Hij belde de Zeeuw vorige week maandag, vrijdag volgde een tweede onderhoud, gistermiddag tekenden ze een drie-jarige verbintenis en contracteerden ze de eerste renners: Jelle Nijdam en Erik Dekker, de winnaar van de zilveren medaille in Barcelona.

"Het komt misschien beter over als je zegt dat je er drie maanden aan hebt gewerkt, maar als je al het geluk van de wereld hebt en je krijgt alle hulp is dit ook wel leuk" , dacht Rietveld en zette uiteen van hoeveel waarde de grafieken, getallen en pr-gegevens van Heineken waren geweest. Aangezien Raas al tientallen holdings had bezocht en een daarvan, een Amerikaanse, het bijster gewichtig en grappig vond iets in de wielrennerij te ondernemen, hadden de marketingmannen het succes van Buckler op papier verduidelijkt. De afrondende gesprekken met het geinteresseerde bedrijf leidden uiteindelijk tot niets, maar voor Rietveld waren de gegevens allesbepalend. Hij overtuigde er de vijf topbestuurders mee - onder wie de twee stichters, van wie er gisteren een aanwezig was, Bruce W. Bastian genaamd - en zag erop toe hoe financieel deskundigen de cijfers en grafieken verifieerden en de organisatie van de wielerploeg doorlichtten.

"Ik heb veel moeten praten" , verduidelijkte hij zijn rol van Brugman. "In Amerika weten ze weinig van wielrennen. Ze kenden de jongen die in Barcelona tweede werd, maar van Nijdam hadden ze nog nooit gehoord." Buiten het onbekende droeg een andere reden zorg voor twijfel: de vijftien miljoen. Doordat Rietveld had begrepen en ingezien dat het ondoenlijk was alle Europese vestigingen mee te laten betalen, moest de som uit de Verenigde Staten komen. Dat betekende een extra geldstroom daar het marketingbudget over 1993 al was vastgesteld. Het argument 'het wordt tijd de naam van ons software eens agressief te promoten' had succes, zodat Raas straks jaarlijks vijf miljoen mag besteden. Het bedrijf, dat boogt op een jaaromzet van 1,1 miljard gulden, is bereid dat bedrag te verhogen als hij het voor elkaar krijgt een ster-renner aan te trekken. "Capuccini, zei ik laatst, maar ik bedoelde Capucci" , gaf Rietveld als voorbeeld terwijl hij Claudio Chiapucci op het oog had. Dat daar miljoenen mee gemoeid zijn deert hem niet. "Wat dat betreft ligt alles open." En als Raas er komend seizoen al in slaagt om zowel de Tour de France als de Ronde van Italie (in 1994 zeker) te rijden, kan hij eveneens extra guldens tegemoet zien.

Hoe zijn nieuwe budget zich verhoudt tot het huidige weigerde Raas te vertellen. Nijdam daarentegen praatte goedgeluimd zijn mond voorbij. "Het is minder." Volgens hem zal Raas zijn ploeg inkrimpen. "Zeker geen twintig renners meer, maar een man of vijftien." De ploegleider zelf sloot even later zelfs niet uit dat het er maar veertien zullen zijn. "Ik kies niet meer alleen voor de prijs. Ik kies voor kwaliteit." Namen zijn nog uit den boze omdat de meeste kerels uit het peloton al ergens hebben getekend en hij met geen coureur heeft gesproken. Dit weekeinde reist Raas af naar Benidorm om voor en na het wereldkampioenschap wat renners te polsen en een overeenkomst voor te leggen. "Frans Maassen blijft" , voorspelt Nijdam. "Maar verder...ik heb geen flauw idee." Raas' wegkapitein wachtte geduldig tot zijn baas een nieuwe geldschieter presenteerde, anderen kozen, om niet in de bijstand te vervallen, voor de zekerheid van het buitenland. Ze dachten dat het Raas niet zou gelukken voor 6 september het benodigde goud te delven. Op die datum zou de ploegleiding alle opties, beperkingen en clausules in de aflopende contracten waardeloos verklaren. Nu heeft Raas het recht alsnog renners in te lijven die elders een baan hebben gevonden, mits hij hen precies zo'n zelfde salaris biedt.

Veel Raas-renners zijn verguld als hen dat zal overkomen, voor de meesten is het evenwel ijdele hoop. De leider heeft zich geergerd aan de instelling van het gros en bovenal van Rietveld te horen gekregen dat hij een internationale wielerstal moet formeren. Maar was het Raas niet die zichzelf ooit voorhield met louter Nederlanders en Belgen te willen werken om pijnlijke stiltes en tolken bij het ontbijt te weren? "De wielerwereld wordt mondialer" , ontweek hij de kwestie. "Ik zag het aankomen en ik moet geld hebben om een ploeg draaiende te houden." Met de belofte dat hij zal uitzien naar 'meertaligen' nam hij afscheid van zijn toehoorders.

Raas is na een jaar spoorzoeken, goed voor een kostenpost van een ton, weer het mannetje. Terwijl zijn collega's Jan Gisbers en Jose de Cauwer nog alles proberen om hun renners uit de WW te houden en Post zijn buit niet prijsgeeft, introduceerde hij een nieuwe naam, en dat deed hem deugd. En passant had hij Dekker ingelijfd, hetgeen hem een nog prettiger gevoel gaf omdat Peter Post en Cees Priem het ook op de 22-jarige amateur hadden gemunt. Raas belde de medaillewinnaar dinsdagmiddag, bood hem drie seizoenen onderdak aan en kreeg meteen een positief antwoord. Dekker begint maandag 21ste al en rijdt als het meezit de Ronde van Lombardije in naam van Buckler. "Ik ben geweldig tevreden. Ik geloof niet dat een neo-prof ooit eerder een contract voor drie jaar heeft gekregen. Die duur gaf voor mij ook de doorslag. En de naam Raas. Ik had nog nooit een woord met hem gewisseld, maar hij is natuurlijk een van de besten ploegleiders ter wereld. Van hem kun je verschrikkelijk veel leren." Nijdam hoorde op afstand toe, met een blijde grijns op het gezicht. Hij, de 29-jarige, bond zich diezelfde dinsdagavond voor weer een jaar aan Raas. "En als ik er nog een aan vast wil plakken is dat geen enkel probleem. Dat hebben we zo afgesproken." Hij oogde ontspannen maar erkende dat hij behoorlijk in zijn rats had gezeten. "De zesde liep het ultimatum af, dan neemt de onzekerheid wel toe, ja. Ik had een alternatief, maar ik wilde wachten. Ik vertrouw Raas, en niet voor niets. Voor mij is zijn ploeg een soort thuis geworden."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden