Raadselachtige vliegtuigliefde

We maken luchtvaartgeschiedenis mee. De laatste MD-11 van de KLM begon gisteren aan haar finale lijnvlucht heen en weer tussen Amsterdam Airport Schiphol en Montreal-Pierre Elliott Trudeau International Airport. Verwachte aankomst terug in Amsterdam: zondag 06.35 uur.

Daarna is er op de hele wereld geen enkele lijndienst meer met een MD-11 in de Pax-versie, luchtvaartjargon voor passagiersuitvoering. Dan vliegen er alleen nog een paar met vracht. Onze KLM hield het als langste vol met dit vliegtuig, gebouwd door het ook al verdwenen McDonnell Douglas, de Amerikaanse fabrikant die moest fuseren met Boeing.

De blauwe MD-11 gaat gewoon naar de sloop. Een petitie van een paar liefhebbers om er één op te slaan in een Nederlands museum liep op niets uit. De laatste rustplaats wordt dat enorme knekelveld voor overbodige vliegtuigen in de Amerikaanse woestijn, tientallen kilometers groot, Victorville California Boneyard.

Er schijnt veel weemoed te bestaan bij het afscheid. Bij een van de laatste starts verscheen een spandoek: Bye Bye MD-11. Het Vaarwelboek lag al klaar. Er kwam een speciale afscheidssite voor foto's van de oude 'dame'. Alle tien MD-11's van de KLM droegen namen van een beetje vergeten beroemde vrouwen: de Maria Callas, de Audrey Hepburn, de Ingrid Bergman.

Op de sociale netwerken regende het afscheidsgroeten. Een Duitse vliegtuigspotter noemde het 'immer schön' wanneer een MD-11 vlak over zijn huis donderde. Een stewardess schreef een afscheidsgedicht met blije herinneringen aan haar dagenlange zonnige stops op Bonaire, waar de 'Elfjes' vroeger zo vaak hun bestemming hadden. Sommige passagiers boekten speciaal op de laatste commerciële vlucht. Louter voor de vlucht, uit pure liefde.

Verliefdheid op een vliegtuig blijft raadselachtig. Ik snap dat je de kenmerkende derde motor op de staart van de MD-11 mooi kunt vinden. Dat de grote ramen in de cockpit haar ronde neus een speciale uitstraling geven. Dat zo'n klassieker aantrekkelijker kan zijn dan een nieuwe Boeing triple seven of een dubbeldeks Airbus.

Maar speciaal gaan meevliegen in een vliegtuigtype dat je hoofd op hol heeft gebracht? Wat maakt het nou uit of de rugleuning van de stoel voor me in een MD-11 of een 747 staat. Of het zakje zoute amandelen me wordt aangereikt aan boord van een Embraer 190 of in de - nationale trots - Fokker 70. Dat de captain van een Airbus met een joystick manoeuvreert, terwijl de 'baas' van de MD-11 nog lekker ouderwets de stuurknuppel hanteert, het zal me een zorg zijn. Als m'n koffer maar is meegekomen en straks op de bagageband staat.

In november doet de KLM nog drie vaarwel-rondvluchten boven Nederland, voor echte MD-11-aanhangers, die 111 euro betalen voor een ticket. Dat gebeurt op de elfde van de elfde. Die carnavalsdatum heeft Camiel Eurlings misschien nog bedacht.

Daarna is het voorgoed 'Bye bye MD-11' in de passagiersuitvoering, die dan zijn laatste footprint op Schiphol heeft gezet. De opvolger Dreamliner heeft een speciaal soort zachte kleur verlichting in haar cabine. Verder zal er waarschijnlijk niet veel veranderen voor ons in de economy class. Kip of lamsvlees? Rode of witte wijn? En een glaasje water graag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden