PVV-stemmers

Dit was oprechte zorg om verdrukte Nederlanders

Óver PVV-stemmers wordt veel gepraat, maar mét hen een stuk minder. En dat bracht AD-journalist Wierd Duk op het idee om de Wildersaanhang uit de anonimiteit te halen. Wie durfde op tv toe te geven dat hij of zij op de PVV zou gaan stemmen? Meer dan vijftig brieven kreeg Duk op zijn vraag; maandagavond schoven de dappersten aan bij praatprogramma 'Pauw'. Een mini-dwarsdoorsnede van een onbekende, maar volgens de AD-journalist onverwacht gemêleerde groep: de PVV-stemmer is jong én oud, hoog- én laagopgeleid, en opvallend genoeg ook vaak christen. Die indruk werd bevestigd door dominee Henk-Jan Prosman, die bij nader inzien geen PVV-kiezer was, maar PVV-sympathisant. Inderdaad, dacht hij, juist maatschappelijk betrokken christenen zien iets in Wilders' programma.

Afgezien van de nogal dominante dominee, leken ze me aardig, deze PVV-stemmers. Ze waren niet zozeer tégen moslims, kreeg je de indruk, als wel tegen alles wat er mis ging in Nederland. "Het is een chaos." Daarbij toonden ze een warm hart voor de verdrukten.

Commercieel medewerkster Susanne van Veldhoven, die de hele uitzending zo sceptisch bleef kijken dat alleen haar blik een 'uitzending gemist' rechtvaardigt, vond het vooral schandalig wat er gebeurde in de ouderenzorg. Concreter werd ze niet, en Pauws repliek dat de PVV zich toch niet als enige zorgen maakt om de zorg, kwam niet werkelijk aan. Toch begreep je waarom Van Veldhoven Geert Wilders stemde: alleen deze constant briesende politicus gaf lucht aan haar oprechte verontwaardiging.

Eerlijk gezegd weerde Van Veldhoven zich kranig, al zou ze iets van haar bitterheid mogen richten tot Geert Wilders, die keer op keer wordt uitgenodigd, maar het altijd beneden zijn waardigheid vindt de uitnoging aan te nemen. Hij laat het liever aan een commercieel medewerkster over om Pauws uitstekend voorbereide vragen te pareren.

Maar of Pauws scherpe repliek de PVV-stemmer zal overtuigen? Daaraan begon ik toch te twijfelen toen de aardigste van de vier, loodgieter Edwin Heij, het woord kreeg. Door zijn vak komt hij overal achter de voordeur, vertelde hij, en zo liep hij een keer binnen bij een Marokkaanse man die zijn vrouw in huis gevangen hield. Verschrikkelijk natuurlijk. Maar de reactie van Jeroen Pauw was eerder: kom, kom, één incident, wat zegt dat nou helemaal.

Zo'n reactie is misschien niet heel constructief. Want natuurlijk zegt één geval niks over álle moslims. Maar hier veegde de topjournalist de ridderlijke verontwaardiging over het lot van één vrouw toch iets te snel van tafel. Is het soms niet erg genoeg dát zoiets in Nederland gebeurt? Mogen we hier even bij stilstaan?

Huiselijk geweld treft lang niet alleen moslima's, en wat de zorg voor bejaarden betreft scoren moslims geloof ik heel wat beter dan Hollanders. Allemaal waar. Maar Edwin Heij gaf toch ook niet zomaar lucht aan een puur individuele of door xenofobie ingegeven observatie die er gezien de statistische gegevens niet werkelijk toe doet. Dit was oprechte zorg om verdrukte Nederlanders. Zolang die niet als zodanig wordt herkend, zullen PVV'ers sceptisch blijven over 'de media'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden