Puntborsten

Natuurlijk niets liever dan met borsthaar en al het water induiken tussen de haaien om je vaderland te redden, of met een druk op de knop de ongewenste bijrijder uit je Aston Martin de ruimte in te katapulteren, maar toch keek ik afgelopen dagen op RTL niet naar 'Goldfinger' en 'Thunderball' vanwege 007 (de enige echte natuurlijk, Sean Connery) maar vanwege zijn vrouwen. Per slot van rekening de lustobjecten uit mijn jeugd. James Bond is een ster in schier ongeloofwaardige heldendaden maar toch vooral omdat hij daarbij steevast een legertje knappe vrouwen om zich heen verzamelt. In mijn jeugd was liefde en erotiek zo te zien trouwens nog een knap ongeëmancipeerde bedoening. Bond is de koele kikker met zo nu en dan een complimentje voor zo'n knappe koningin, de vrouwen behagen hem en strelen zijn borsthaar, ze hebben getoupeerd haar dat als het meezit plotseling vrijvalt in bed, waarna ze weer snel in de kleren stappen en James vragen hun rugknoopjes dicht te doen. Wel zijn ze soms slecht en doortrapt maar of dat de bedoeling van de feministische golf was vraag ik me af. De decolletés die ze de held bieden zijn bescheiden en ze dragen keurige japonnen of cocktailjurkjes voorzover ze de liefde niet bedrijven natuurlijk, dat laatste altijd in het nette, nog geen tepel te zien. Ook zie ik dat het schoonheidsideaal toen nog voorschreef dat een vrouw licht loenste en een kattenblik had.

Zo bracht ik mijn jeugd door, naar de film ging ik trouwens helemaal niet en zeker niet naar een door mijn pacifistische ouders geweerd product als James Bond, ik moest het doen met plaatjes uit kranten en tijdschriften. En verder putte ik mijn vrouwen uit blaadjes als de Marjon en de Margriet waar ietwat alledaagsere aftreksels van de Bond-vrouwen figureerden. Ik tekende ze ook wel na, soms met door mij persoonlijk toegevoegde of juist weggelaten details als borsten (toegevoegd) en kleding (weggelaten).

Striptease in de vroege jaren zestig. Schoonheidsidealen zijn niet eeuwig, vrouwen die er nu zo uitzien zijn onmiskenbaar retro-producten, ze doen denken aan spelers in een historiestuk. Reclameboodschappen en tv-series doen er tegenwoordig graag hun voordeel mee maar je ziet zo, het is nep, net iets te getoupeerd dat haar, de jurk klopt te precies. Voor specialisten zoals ik vormen ze geen enkele verleiding. In 'Eenzaam avontuur' van Anna Blaman wordt de lezer getracteerd op de 'puntborsten' van iemand. Kijk, now we are talking. Puntborsten krijg je niet door een stuk karton onder een jurk te schuiven, die heb je of die heb je niet.

Zo bezichtigde ik dus afgelopen dagen de loensende beauties met de puntborsten en leek het of ze op hun beurt loens en bepuntborst naar mij terugkeken. Sean Connery zelf dementeert tegenwoordig heb ik begrepen, zo vergaat de glorie van een oppermachtig versierder, maar ik neem de honneurs waar. Komende zaterdag 'You Only Live Twice', waarin Sean met een fraaie Chinese de liefde bedrijft alvorens met bed en al in de muur te klappen. Ik ben er klaar voor.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden