Punt per Japanner

In Madrid bezoeken wij het Palacio Real en het Prado, op één en dezelfde dag. Er zijn mensen - ouders dikwijls - die denken dat zoiets niet gaat, met pubers naar het museum. Ze vinden je een held en een stakker tegelijk als je zegt dat je dat gaat doen. Onzin! Pubers hebben dezelfde hang tot bewondering als volwassenen, alleen komen ze niet zo snel op het idee dat bewonderen in een museum te doen. Je moet ze een zetje geven. De uitdaging ligt hierin dat ik moet proberen niet te veel hun blik te richten. Ook niet te weinig. Net genoeg. Ze moeten zelf leren kijken, zelf leren zien.

Dat is de theorie.

In het Palacio Real, dat ik een reusachtig wangedrocht vind, lopen de kinderen ademloos rond. Ik tref Bas, een grote kerel uit 4 havo, aan in de wapenkamer. "Meneer, check dat, ze hebben hier een gun van vier meter lang!" Ik wijs hem op het prachtig bewerkte harnas van Karel V, het pronkstuk van de zaal. "Hij was ook keizer van Nederland", zeg ik. "Titiaan heeft hem geschilderd in dat harnas, dat schilderij hangt in het Prado." Bas bekijkt het harnas, alsof hij een tweedehands auto inspecteert. Dan wendt hij zich weer tot de schietgeweren.

In de eetzaal van het paleis kijkt Joost bewonderend naar de gouden plafonds. "Het is wel erg poenerig, vind je niet", probeer ik voorzichtig. "Alles is op uiterlijk vertoon gericht." Ik kijk naar Joost, naar zijn dure merkkleding, zijn zorgvuldig met gel in de war gebrachte haar, en het onbegrip in zijn ogen. "Wacht maar tot je het Alhambra in Granada ziet", herstel ik mijzelf. "Dat is pas mooi."

Twee dagen later lopen we door het Alhambra. Het regent. "Gerwin, dat paleis in Madrid was toch eigenlijk veel indrukwekkender?", zegt Joost. Ik probeer uit te leggen dat het niet zo is, ik wijs op de details in de wanddecoraties, de ranke pilaren, maar ik krijg het er niet in. "Ik vind het wel mooi hoor, maar eh, een beetje klein." Verderop staat Sjaak een nagelnieuw marmeren fonteintje te bewonderen. "Dit stuk steen, dit hier, is dus duizend jaar oud jongens! Dui-zend jaar!" Hij maakt een foto.

Voor wie het niet wist: de praktijk is altijd weerbarstiger dan de theorie.

Als ik merk dat ze er genoeg van hebben, leg ik het Japanner-spel uit. Ik heb het zelf bedacht. In groepjes moeten ze enkele monumenten zoeken die verspreid staan in het Alhambra. Daar moeten ze op de foto met een Japanner. Iedere Japanner is goed voor één punt. Ze vinden het hilarisch en rennen de stromende regen in. Ruim anderhalf uur later komen ze zich weer melden, zeiknat maar ongebroken. Het winnende groepje heeft zestig punten.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden