Publieke omroep is niet links en levert kwaliteit

Pleidooi voor tv voor ’Verdonk-stemmer’ verwoordt oude frustratie van rechts.

Henk Hagoort heeft de knuppel in het hoenderhok geworpen. In feite vindt de nieuwe baas van de publieke omroep de actualiteitenprogramma’s van dit medium te links en te elitair. Daarmee verwoordt hij een oude frustratie van rechts. Geen politiek zo persoonlijk als mediapolitiek.

Het is niet voor het eerst dat de publieke omroep het verwijt treft te weinig in huis te hebben voor ’de ontevreden medemens’, die zijn politieke heil tegenwoordig dikwijls zoekt bij Wilders en Verdonk. Sinds Pim Fortuyn de aanval opende op de ’linkse kerk’ is het roerig in medialand. Na de moord op Fortuyn en de spectaculaire stemmenwinst voor zijn LPF ontstond op vele nieuwsredacties de discussie over toon en inhoud van de berichtgeving. Hoe kon het dat de golf van maatschappelijke ontevredenheid niet of nauwelijks een podium was geboden? De discussie werd een regelrechte strijd tussen de staat versus de straat, de gevestigde orde tegenover ’het volk’.

De staat-straat discussie in het post-Fortuyn tijdperk bleef niet beperkt tot de redacties van het NOS-journaal en ’Nova’. In politiek Den Haag groeiden zorgen over de vlucht van een deel van het electoraat richting zenders die een scherp oog hadden en hebben voor onderbuikgevoelens in de samenleving. Politici van gevestigde partijen zagen hun invloed op die naar de commerciële omroep zappende kiezers verslappen. Waar waren de actualiteitenrubrieken op de publieke zenders in deze gebleven?

Het debat kreeg extra scherpte aangezien tezelfdertijd het kabinet Balkenende-II zich boog over ambitieuze hervormingplannen ten aanzien van de publieke omroep. Die plannen ontspoorden in mijn ogen op een gegeven moment door merkwaardige opvattingen over hoe goede journalistiek eruit ziet.

Binnen het CDA heerste een voorkeur voor scherpere profilering per afzonderlijke omroep. Dat profiel moest gestalte krijgen via de actualiteitenprogramma’s. Ze druisten lijnrecht in tegen de door de jaren heen opgebouwde samenwerking tussen omroepen, die middelen deelden om een kwalitatief behoorlijk journalistiek product te maken. Die samenwerking vonden politieke kopstukken van zowel VVD, CDA als D66 een vorm van ’omroepje spelen’. Maar eigenlijk vonden zij producties zoals Nova en ’Zembla’ gewoon te links.

Gelukkig is van dit deel van de hervormingsplannen niets terecht gekomen. Want linkse journalistiek is nogal een fictie, evenals gereformeerde, katholieke, of sociaal-democratische journalistiek. Kwaliteit, daar gaat het om met een prominente plek voor het basisprincipe van hoor en wederhoor. Door veelal gelijkgestemden aan het woord te laten ontstaat gemakkelijk eenzijdige en op den duur saaie berichtgeving. Continu met een megafoon door ’de wijken’ struinen levert evenmin hoogstaande verslaggeving op.

De oproep van Henk Hagoort verdient daarom op z’n minst met de nodige scepsis te worden bekeken. Het valt me altijd op hoezeer de programmering van de publieke omroep een wellevend contrast vormt met de sensatiedrift op de commerciële zenders. Het maken van een journalistiek hoogstaand en onderhoudend product kost tijd en veel geld. De publieke omroep krijgt dat geld, waarmee zij programma’s kan maken van een ander type, ingetogener, kritisch, met een hoger gehalte aan eigen onderzoek. En ja, zo nu en dan komt er een hoogleraar aan het woord.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden