PSV geeft Leeds daverende dreun

LEEDS - PSV heeft een slechte reputatie als het gaat om het winnen van Europa-Cupwedstrijden op vreemde bodem. In de laatste tien jaar werd alleen de volle buit gepakt op de velden van Avenir Beggen, Rapid Wien, FC Luzern en Zalgiris Vilnius. Nu niet bepaald clubs met een grote staat van dienst in het internationale voetbal.

FRED BUDDENBERG

Op Elland Road speelde PSV de beste Europese uitwedstrijd sinds jaren. Na een snelle achterstand zette de ploeg van Dick Advocaat het sein massaal op de aanval, waardoor de 23 000 toeschouwers een spannende en attractieve wedstrijd zagen. Zelfs zonder Ronaldo en Wouters, toch niet de twee minsten bij PSV, voetbalden de Eindhovenaren zich naar een verdiende 3-5 overwinning. Nooit eerder in een Europa-Cupconfrontatie kreeg Leeds United op eigen veld zoveel doelpunten om de oren. Ook voor PSV was het lang geleden dat er zo lustig werd gescoord in een Europese uitbeurt: In het seizoen 1977-'78 werd Widzew Lodz in Polen verslagen met...3-5.

Die score was destijds voldoende om de derde ronde van het UEFA-Cuptoernooi te bereiken (in Eindhoven werd het 1-0). Normaal gesproken kan en mag het ook ditmaal niet mis gaan, hoewel Leeds in de eerste ronde in en tegen Monaco met 0-3 won. Yeboah, gisteren onzichtbaar, zorgde toen voor de hele produktie. De Ghanees gedraagt zich dit seizoen vooral buiten Leeds als een topschutter. Van de acht Leagues-goals, maakte hij er zes in uitwedstrijden. PSV moet zich dan ook niet te rijk rekenen, al werd Leeds gisteren met redelijk gemak bestreden. Alleen in het eerste half uur na rust moest PSV in de verdediging naar adem happen, maar de nummer van twee van Nederland sprong beter om met de kansen dan de nummer acht van Engeland.

Leeds is een 'oude' en ervaren ploeg (de elf basisspelers waren gemiddeld 28 jaar), maar in het Europees voetbal is het team een groentje. In de eerste wedstrijd tegen Monaco maakten negen (!) spelers hun Europa-Cupdebuut. Tegen PSV werden ze stuk voor stuk afgetroefd door hun directe tegenstanders. Opnieuw werd duidelijk dat de Europese stijl van voetbal, gebaseerd op techniek, het altijd kan winnen van de tomeloze Britse inzet. PSV won de slag vooral op het middenveld, waar vooral Cocu, Jonk en Vink keer op keer over hun opponenten kwamen. Pemberton, Wetherall en Whelan hadden soms geen idee of ze naar voren of naar achteren moesten rennen.

Schlemielen

PSV begon in een verrassende opstelling aan de klus tegen Leeds. Linskens en Vink, die dit seizoen voorbestemd leken de schlemielen van Eindhoven te worden, kregen allebei het vertrouwen van Advocaat. De keuze voor Linskens was niet zo opzienbarend. De Limburger moest opdraven voor Wouters, die toch te veel hinder ondervond van zijn blessure in de lies. Linkens, die als enige speler uit de huidige selectie het Europa-Cupsucces van PSV in 1988 meebeleefde, kreeg de lastige opdracht mee McAllister af te stoppen. Dat deed hij naar behoren, want de Schotse Leeds-aanvoerder die wel fit genoeg was om te spelen, slaagde er lange tijd niet in om enige lijn in het spel van het elftal te brengen.

Toch was McAllister bij het eerste en derde doelpunt van Leeds betrokken. In de zesde minuut werd zijn vrije trap op maat ingekopt door Speed, nota bene de kleinste Leeds-speler. Van Speed werd daarna niets meer vernomen. De international van Wales moest zich na 26 minuten met een enkelblessure laten vervangen door Couzens. McAllister had na vijf kwartier zijn beste moment. Van ruim dertig meter schoot hij raak, nadat Waterreus hem de bal voor de voeten had gestompt. Van de zo geroemde Yeboah was minder te zien. Na dertien minuten miste de topscorer een kans, terwijl hij met zijn voeten bijna op de doellijn stond. Wel stelde de Afrikaanse international vlak na rust Palmer in staat om met een droge poeier het tweede Leeds-doelpunt te maken.

Op dat moment leidde PSV al verrassend met 3-1, want de snelle achterstand door de goal van Speed werd na vijf minuten ongedaan gemaakt door Eijkelkamp. De stand-in voor Ronaldo wipte de bal na een fraaie actie van Nilis over doelman Lukic. Maandag wist de manager van Leeds United, Wilkinson, nog niet hoe hij de naam van de supersub moest uitspreken, maar na gisteren zal hij hem niet snel vergeten. Eijkelkamp is in veel opzichten de tegenpool van Ronaldo (gisteren op de tribune), maar als het om scoren gaat is hij net zo effectief als de Braziliaan. Na het eerste Europese PSV-succes van Eijkelkamp werd Leeds steeds meer naar achter gedrukt.

Geen raad

In de eerste helft wist Leeds zich geen raad met de opkomende middenvelders van PSV. Waar verwacht werd dat PSV het accent op de verdediging zou leggen, daar trokken Cocu, Jonk en Vink veelvuldig naar voren. Dat Vink op rechts de voorkeur had gekregen boven Pahlplatz was opmerkelijk. De ex-Ajacied, die gisteren zijn 25ste verjaardag vierde, was dit seizoen nog maar sporadisch in actie gekomen: zeventien minuten tegen FC Twente, twintig minuten tegen Volendam en dertien minuten tegen Mypa'47. Zaterdag na de 4-0 tegen RKC, toen Vink als enige veldspeler niet mocht invallen, zei Advocaat dat de ex-international na een goede wedstrijd (in het tweede tegen Willem II) geen aanspraak kon maken op een basisplaats.

Vorm en vertrouwen zijn kennelijk ongrijpbare factoren, want drie dagen later stond Vink tegen Leeds bij de eerste elf. Omdat hij volgens Advocaat meer kracht en ervaring had. Hij begon onstuimig, wilde zich nadrukkelijk laten zien en veroorzaakte de vrije trap, waaruit de Engelsen na zes minuten de leiding namen.

Maar de zoveelste tegenslag werd ditmaal door een opsteker gevolgd. Na een dik half uur veranderde Vink een schot van Jonk dermate van richting dat de bal onhoudbaar voor Lukic in het doel verdween. De van Genua afkomstige Vink, die het vorige seizoen door een schier oneindige reeks van blessures maar zesmaal het PSV-shirt om de schouders droeg, had eindelijk weer eens een reden om tevreden te zijn.

Vlak na de Vink-kluts leek PSV de wedstrijd al voor rust te beslissen. Uit de Volendam-variant, een opwippertje van Nilis en een knal van Jonk, werd het 1-3. De verdedigers van Leeds keken elkaar vragend aan. Afgelopen zaterdag wisten ze tegen Arsenal niet hoe ze Helder en Bergkamp moesten afstoppen en nu zagen ze opnieuw de ene na de andere Nederlander voorbij komen.

Uiteindelijk werd Leeds de das omgedaan door een Belg, die zich eigenlijk te ziek voelde om naar Engeland te reizen. Hij leefde drie dagen lang op water en toast, viel daardoor vijf kilo af, maar schoot PSV uit een vrije trap van Jonk en na een een-twee met Cocu naar 3-5. Die bevrijdende treffers vielen na een periode waarin de Eindhovense defensie ten onder dreigde te gaan aan de door Leeds opgevoerde druk. Palmer en McAllister konden ongehinderd raak schieten, maar omdat de Leeds-verdediging nog net iets slechter was dan de laatste linie van PSV, ging de winst naar het Europese vasteland.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden