ps / Jo Stafford

Geen zangeres die zó beheerst, zonder enige vibratie in haar stem, zó loepzuiver kon zingen als Jo Stafford.

De Amerikaanse geldt als een van de grootste vertegenwoordigers van The Great American Songbook, de Amerikaanse songs uit de jaren dertig, veertig en vijftig van de vorige eeuw. Vorige week overleed ze, negentig jaar oud.

Ze wilde eigenlijk operazangeres worden – volgde klassieke zangles – maar van die ambitie kwam weinig terecht. Via The Stafford Sisters, een groepje dat ze samen met haar zussen vormde en waarmee ze op een radiostation in Los Angeles te horen was, belandde ze in 1939 bij de zanggroep The Pied Pipers. Daarmee begon haar carrière pas echt. Ze speelden onder meer samen met het orkest van Tommy Dorsey en Frank Sinatra. Niet veel later begon haar solocarrière. Ze verkocht tientallen miljoenen platen, met nummers als ’Thank You For Calling’ en ’You Belong To Me’.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Koreaanse Oorlog was ze uiterst populair onder militairen. Het leverde haar de bijnaam G.I. Jo op.

Aan optreden had ze eigenlijk het land. Ze wilde zingen, niet entertainen. Bij mij staat de song centraal, zei ze daarover. Eind jaren vijftig en begin jaren zestig behaalde ze opmerkelijk successen met haar (tweede) man Paul Weston. Onder de pseudoniemen Jonathan en Darlene Edwards maakte het stel een serietje ongekend vals gezongen platen vol miskleunen. Het was een nieuw bewijs van haar muzikaliteit: alleen wie echt loepzuiver kan zingen, beheerst ook het wanstaltig vals tot in de finesses. Bedoeld als parodie, maar door lang niet alle Amerikanen als dusdanig begrepen, werd het een groot succes.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden