Protestpoëzie

Gedichten over macht die corrumpeert en ijdel maakt

De bezetting van het Maagdenhuis, de (bijna-)salarisverhoging voor de top van ABN Amro, vluchtelingen in garages: Bob Dylan mag dan vijftig jaar geleden gezongen hebben dat 'the times they are a-changin'', het is de vraag of de wereld er sindsdien erg op vooruit is gegaan. Toch is de tijd van protestsongs zoals Dylan die schreef zo'n beetje voorbij. Want, schrijft de Vlaamse dichter Kurt De Boodt (1969):

Protestsongs zijn, mevrouw

niet meer van onze doorklikdagen

te wollig voor vintage, te luid voor life

style, te waar voor de beurs, te zwaar

voor laatavond, te traag om te leuken

nee, protest isoleert niet energievrij.

Heel bekend is De Boodt niet in Nederland. Zijn nieuwe bundel, 'Ghostwriter', legt de vinger op de zere plek(ken) van deze tijd met gedichten die bij vlagen veel weg hebben van 'ouderwetse protestsongs'. Dat komt in de eerste plaats door de onderwerpen die De Boodt aanroert. Want de Vlaming dicht over macht en hoe makkelijk die corrumpeert en ijdel maakt, of het nu gaat om regeringsleiders, topmanagers, wielrenners of acteurs. Hij fileert de 'maakbare samenleving' in een bijna lomp gedicht van korte zinnetjes vol a-poëtische woorden als 'multinational' of 'uurloon'. Evenzo steekt hij de draak met de efficiency in de zorg: 'Minder mensen is meer leefruimte is meer tijd voor / exclusieve eeuwigheid. Zeg nu zelf, u bent te dik / en te lelijk. U leefde ongezond. Voor zoiets draaien / aandeelhouders niet langer op.' De Boodts gedichten roepen de beelden op van verdronken bootvluchtelingen, van wielrenners met een lijf vol doping.

Maar het is vooral in de felle en tegelijk ook ironische toon dat oude protestliederen doorklinken. Boudewijn de Groots 'Meneer de President' bijvoorbeeld, echoot in 'De Joker' wanneer een 'president' in zijn rol stapt en het spel met de boze wolf en Jan Klaassen en 'Trijn' opvoert voor 'lieve kindjes': 'Zonder wapens was de president / geen president (...) Slaap zacht. Ik houd / vannacht de wacht.'

De bonkige taal vol imperatieven, die de gedichten een opzwepend ritme geeft, maakt het niet per se tot mooie gedichten. De Boodt is recht voor z'n raap, al is er nu en dan ruimte voor een lieflijker, breekbaarder geluid en komt er rust als de dichter zich tegen het slot van de bundel onttrekt aan de actualiteit.

De Boodt is niet drammerig of pamflettistisch, hij schudt diegenen wakker aan wie het journaal of de krant in de afgelopen tijden voorbij is gegaan. In al dat tumult roert zich de dichter, want de poëzie blijft. In een vrije bewerking van 'God' van John Lennon zingt hij: 'Ik geloof in verantwoordelijkheid die begint in dromen.'

Kurt De Boodt: Ghostwriter. Wereldbibliotheek; 80 blz., euro 19,95

Tekst Janita Monna, foto anp

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden