Proost, Meister Eckhart

A lweer voor de vijftiende keer begin ik aan de vasten, en toch voelt het onwennig. Of eigenlijk onwenniger. Toen, die eerste keer, had ik een stevig plan. Nu weet ik niet goed waar ik aan begin, of waar het toe leidt.

Net als alle vorige keren heb ik me voorgenomen door de week geen wijn meer te drinken en geen vlees te eten. Dat laatste is echt geen offer, hoor. Ik ben dol op vis. De crux zit hem vooral op het praktische vlak. Mijn dagelijkse disgenoot, zoon Ruben, verafschuwt vis. Daarmee voorkomt hij onbedoeld dat vasten voor mij een makkelijke manier is om lekker spiritueel te dobberen en vooral van vis te genieten.

Afzien van wijn, dat is een andere kwestie. Ik heb me voorbereid door een tweeliterfles cola light in de koelkast te leggen. Een drankje dat me vorig jaar door de GGD is aangeraden, toen ik daar prikken tegen akelige ziektes kwam halen, voor de reis naar India. Cola zou de ingewanden beschermen tegen het kwaad van buiten. En inderdaad ben ik geen dag ziek geweest. Zoiets moet de cola in de koelkast nu ook maar doen.

Dan is er nog de dagelijkse vastenlectuur. Meestal kies ik iets dat toevallig voorhanden is. Dat was een keer psalm 119, de langste van alle 150 psalmen. De katholieke theoloog Kees Waaijman had me daar ooit warm voor gemaakt, toen ik hem bij zijn afscheid interviewde. Met een kleine rekensom verdeelde ik de 176 verzen ervan over veertig dagen. Vorig jaar besloot ik een gedicht te lezen waar ik al jaren niets van begrijp, 'De donkere nacht', van de zeventiende-eeuwse Spaanse mysticus Johannes van het Kruis. Als ik dat elke dag zou herlezen, veertig dagen lang, moest ik toch kunnen doordringen in die tekst.

Dit jaar had ik het wat planmatiger aangepakt, en het boek van mijn keuze besteld via de bibliotheek. Nu het er niet op tijd is, neem ik de goede raad ter harte die de zusters clarissen me ooit gaven, toen ik een paar dagen in Megen in hun klooster was: 'Ontvangend leven'. Op mijn nachtkastje ligt al maanden 'Over God wil ik zwijgen', preken en tractaten van Meister Eckhart. Nee, dat is niet Eckhart Tolle. Meister Eckhart is een veertiende-eeuwse monnik. Vorig jaar heb ik in het voormalige klooster in Erfurt even op zijn stoel mogen zitten. Zijn boek met preken heb ik af en toe ingezien en steeds snel dichtgeslagen. Wat een strenge, onwrikbare man, met zijn preken over absolute gehoorzaamheid. Een filosofische mysticus, zegt zijn vertaler C.O. Jellema, en ik denk dan: 'ja ja'. Goed, ik neem de uitdaging aan. Meister Eckhart en ik zijn de komende zes weken tot elkaar veroordeeld. Wijn drinken zullen we niet. Ik beloof hem dat ik hem zo ontvangend mogelijk zal lezen, maar eerst is er een andere kwestie op te lossen. Mijn dochter en haar vriend komen eten, op deze doordeweekse dag in de vastentijd. Mijn zoon eet geen vis, ik geen vlees. En nee, we gaan niet zo'n laffe kaasomelet doen. Ik leg Meister Eckhart opzij en duik in een stapel recepten. Ik denk aan zoiets als pasta met spinazie en kaas.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden