Promoties en degradaties in Saint-Emilion

Foute wijn Vorige week werd op deze pagina een Corbières besproken: de Chateau de Luc, die voor ¿4,65 te koop zou zijn bij Albert Heijn. Maar helaas. Om te beginnen was de prijs van die wijn ¿6,45. Maar erger nog is dat Albert Heijn de Chateau de Luc per 1 september uit het assortiment heeft gehaald. Het stuk was gebaseerd op verkeerde informatie. Onze excuses.

RONALD DE GROOT

Op zich is het logisch om zo'n classificatie op gezette tijden eens grondig onder de loep te nemen. Het in de Bordeaux gehanteerde systeem van classificaties vereist zelfs een regelmatige herziening. Men klasseert er namelijk het château, en niet de grond waar het château op ligt. Er kunnen altijd wijzigingen optreden in de wijnen en de wijngaarden, bijvoorbeeld door aankoop van een stuk grond van een naburig château.

Desondanks is deze periodieke herziening van de classificatie van Saint-Emilion uniek in de wijnwereld. De oudste en bekendste classificatie in de Bordeaux, die van de Médoc (van 1855), is feitelijk nog nooit herzien, afgezien van enkele individuele wijzigingen, zoals de promotie van Mouton-Rothschild van tweede naar eerste cru in 1973. Juist in de Médoc zijn er in het bestaan van de classificatie talloze wijzigingen opgetreden in het oppervlak van de châteaux, zonder enige consequentie voor hun classificatie. In het dorp Saint-Julien bijvoorbeeld is in de loop der jaren ongeveer 90% van alle grond in handen gekomen van de Grands Crus Classés, die zo door het opkopen van al hun buren zonder enige sanctie hun productie sterk konden opvoeren. De reden om een herklassering tegen te houden is dan ook eenvoudig: er staan te grote commerciële belangen op het spel.

In Saint-Emilion is men gelukkig strenger dan in de Médoc. Juist vanwege het feit dat een van de châteaux, Beauséjour Becot, een flink stuk had bijgekocht, werd in 1985 tot degradatie besloten. Nu is het château weer gepromoveerd tot Premier Grand Cru Classé, omdat het heeft bewezen ook in de nieuwe situatie uitstekende wijnen te maken. De tweede promotie van Grand Cru Classé naar Premier Grand Cru Classé, die van Château l'Angélus, is echter discutabeler.

Velen menen dat hier ten onrechte een keuze is gemaakt voor de kwaliteit van de wijn, boven de kwaliteit van de grond. De wijngaard van l'Angélus bevindt zich voor een deel in het vlakke, minder fraaie stuk van Saint-Emilion, onder de heuvels, in de richting van de rivier de Dordogne. Door de promotie van deze wijn begeeft men zich op glad ijs. Als de eigenaar vertrekt, vormt de ondergrond in feite geen enkele garantie voor een continuering van het succes. Daarbij moet bovendien worden aangetekend, dat vooral Amerikanen - en Amerikaanse wijnschrijvers, onder aanvoering van de bekende wijngoeroe Robert Parker - idolaat zijn van deze wijn. Veel Fransen beschouwen hem als te zwaar, te rijk, niet typisch voor een Saint-Emilion. Nog meer reden om de tongen over deze promotie los te maken.

Wat dat betreft is het classificatiesysteem zoals dat in andere Franse streken, zoals de Bourgogne, wordt gehanteerd, minder discutabel. Daar is de grond geklasseerd, en niet het domein. Door de versnippering van de geklasseerde wijngaarden is dat echter vrij onoverzichtelijk en daarmee commercieel minder interessant. Een goede reden voor de Bordeaux om het vooral bij het oude te laten, met Saint-Emilion als de enige uitzondering. Deze streek verdient een pluim voor de durf om in elk geval tot een periodieke herziening van de classificatie te komen, hoe discutabel ook.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden