Progressie bij 'jonge honden' van Gerbrands

CHIBA - Voor Toon Gerbrands is Italië de uitgesproken favoriet voor de wereldtitel. De Nederlandse bondscoach zegt gebiologeerd te zijn geraakt van het “redelijk indrukwekkende” spel dat de ploeg van zijn collega-bondscoach Bebeto tot dusver op het WK volleybal heeft laten zien.

Je tegenstander begraven onder de complimenten; het is een van de oudste psychologische trucjes om je grootste concurrent met een zware last proberen op te zadelen, terwijl je jezelf koestert in de relaxede positie van underdog. Er zit, nu het gedrocht van een toernooi eindelijk zijn sportieve climax nadert, in zoverre een kern van waarheid in de woorden van de Nederlandse volleybaltrainer, dat Italië en Joegoslavië in de kwartfinalepoule de vier zwakke broeders (Verenigde Staten, China, Oekraïne en Griekenland) met snel, gevarieerd aanvalsspel en knalharde services van het veld hebben geveegd.

Nederland en Rusland acteerden over de hele linie iets minder overtuigend, al zette Oranje dit weekeinde een heel leuk 'serietje' neer. Twee keer werd het afgetekend 3-0. Afgezien van een zwakke eerste set tegen de Amerikanen en een 'wegtrekker' in de derde periode versus China, haalde het drastisch vernieuwde nationale team een hoog niveau. De Amerikaanse coach Doug Beal, een van de leermeesters van Gerbrands, vond Nederland in zekere opzichten zelfs sterker dan de gouden ploeg van de Olympische Spelen van Atlanta.

Beal doelde daarmee vooral op de beleving en teamgeest. Dat is in de twee jaar dat hij nu bondscoach is, voor Gerbrands altijd een belangrijk argument geweest om deze groep 'jonge honden' zijn onvoorwaardelijke vertrouwen te geven. Hij speelde hoog spel door Peter Blangé eerst het aanvoerderschap te ontnemen en vervolgens uit de selectie te zetten, toen de beste spelverdeler ter wereld het WK in Japan als het eindpunt van zijn carrière zag.

De Haarlemmer wil met de groep, die op het mondiale titeltoernooi in elk geval bij de eerste acht eindigt, ook naar Sydney. Voor Blangé is dat niet alleen een hele lange brug te ver, hij liet in zijn overweging persoonlijke eerzucht zwaarder wegen dan het teambelang. Naast een Europese en een olympische titel wilde de Oegstgeester ook nog het wereldgoud bijschrijven op zijn indrukwekkende erelijst. Daarnaast was het hem een lief ding waard Ron Zwerver te onttronen als Nederlands record-international.

Gevoelig

De kwestie ligt nog steeds gevoelig. Gerbrands wil zijn vingers er in ieder geval niet aan branden door nu al zijn visie op de zaak naar buiten te brengen. “Ik hoop dat Peter over drie jaar uiteen zet dat ik het goed had gezien.” Een aantal representanten van de Bankras-school, waar de lange mannen van Selinger en Alberda uit stamden, wordt niet moe tegen de huidige generatie internationals aan te schoppen. Ze zijn in hun ogen geen killers en geen etterbakken, maar watjes. Vrijwel zonder uitzondering gaat het om oud-spelers die van een kleine afstand moesten toekijken toen op het podium de prijzen werden uitgedeeld.

Zwerver voelt zich daar hoog boven verheven. Hij zou het niveau waarschijnlijk nog wel aankunnen - al bolt hij tegenwoordig uit bij Roeselaere, in België - maar zegt ronduit dat dit zijn team niet meer is. Blangé was voornemens dat pas na de finale van 29 november te roepen.

In dat broeierige sfeertje, dat overigens niet over lijkt te slaan op de huidige lichting topvolleyballers, ligt vanzelfsprekend de opvolger van Blangé, Misha Latuhihin, het meest onder vuur. De Limburger speelt zijn eerste echte toernooi en doet dat goed.

Hij geniet bovendien het krediet van zijn medespelers. De World League-finale van de afgelopen zomer werd voor hem een deceptie, omdat Blangé ineens weer in beeld verscheen. Hij had die wedstrijdreeks ook willen spelen om de onontbeerlijke routine op te doen. Vervolgens besloot hij de portefeuillekwestie te stellen. Unaniem kozen de volleyballers voor hem als spelverdeler. “Wanneer ik nu weer bij de tweede zes had gezeten, had ik nog maar één groot toernooi voor Sydney kunnen spelen, het EK van volgend jaar. Dat is te weinig.”

Latuhihin en de zijnen hadden de inhoud van het open riool van een middelgrote stad over zich geen gekregen, wanneer Nederland in Chiba over een van de kleine landen was gestruikeld. Zaterdag had daar in de eerste set alle schijn van, toen de Verenigde Staten in een ommezien een 10-2 voosprong namen. Vervolgens stapelden ze zoveel blunders op elkaar dat Nederland de betreffende speelperiode toch nog gemakkelijk won (15-12). Daarna denderde het met speels gemak over de Amerikanen heen. China, dat Nederland in de voorronde nog lange tijd bezig hield, had gisteren helemaal niets in de melk te brokken. In Hamamatsu treft Oranje, te beginnen de komende nacht, Joegoslavië, Rusland en Italië, maar voor Gerbrands is het WK nu al voor een belangrijk deel geslaagd. “Wij wilden weten of we met deze groep kunnen meespelen met de wereldtop. Ik reken ons tot de beste vijf (de andere kwartfinalepoule is met Cuba en Brazilië als toppers beduidend minder sterk bezet - red). Het is een mooi gevoel om te beseffen dat we die stap konden maken. Wat niet wil zeggen dat ik nu tevreden ben. Als we de halve finale niet halen, ben ik een teleurgesteld man.”

De nauwlettende volgers hebben het Nederlandse mannenvolleybalteam de afgelopen zeven WK-wedstrijden duidelijk zien groeien. Het zelf-oppeppend vermogen was al groot, reden waarom 'etters' als Blangé en Zwerver ook niet nodig zijn om de groep bij dreigend indutten scherp te houden. Schuil is groots in het opknappen van het vuile werk, libero Klok is in zijn discipline een van de beste van de wereld omdat hij niet alleen verdedigt maar zich ook als passer onderscheidt. Het spel van G"rtzen en Nummerdor (die gisteren met zijn service aan de basis stond van acht punten op rij, waarvan drie uit een ace) heeft aan dynamiek en snelheid gewonnen. De winstpunten van de afgelopen dagen op een rij zettend, valt Gerbrands naast het omgaan met stress en de variatie in het spel vooral een nieuwe rol van G"rtzen op. In de combinatie met Klok is er een nieuwe pipe ontstaan, de razendsnelle aanval recht door het midden. “Het ontstond een keer op de training, maar zo snel als die tegen China werd geslagen, heb ik in de oefensessies nooit gezien.” Blijft als minpunt dat Nederland bij vlagen veel te gemakkelijk punten weggeeft.

Wisselen

De homogeniteit in de groep is zo groot, dat Gerbrands er niet over peinst om te wisselen. Dat was een taxatiefoutje van Albert Cristina, die zaterdag in verband de bevalling van zijn vriendin hals over kop terug reisde naar Nederland. Hij had dit scenario vooraf doorgesproken met Gerbrands. De bondscoach nam de Antilliaan vanwege zijn kwaliteiten wel mee naar Japan, maar gunde hem slechts een handjevol speelminuten. Cristina wist welk risico hij liep, doch koos voor het geld. Die houding is hem niet door al zijn ploeggenoten in dank afgenomen. Bloed zal er niet uit vloeien. De bondscoach wil het karwei afmaken met het zestal waarmee hij het is begonnen. “Vroeger zag je op grote toernooien frisse spelers wel in oude mannen veranderen. Maar deze zes hebben nog niet veel ingeleverd, die lopen nog als jonge honden rond.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden