profiel Christijan Albers / Het Gooi nooit ontstegen

Een oranje racewagen staat geparkeerd aan het einde van de pitstraat van Magny-Cours met de brandstofslang er nog aan. Dertig meter achter de formule 1-bolide liggen twee stomverbaasde monteurs op het asfalt. Dit absurde incident had plaats op zondag 1 juli tijdens de Grote Prijs van Frankrijk. Christijan Albers, de coureur die te vroeg gas gaf, kreeg niet veel later zijn congé.

Volgens een officiële verklaring van zijn werkgever Spyker F1 lagen sponsorperikelen ten grondslag aan het ontslag. Zakenman Joep van den Nieuwenhuyzen, een van Albers’ geldschieters, zou verzuimd hebben vijf miljoen dollar over te maken naar de rekening van de Nederlandse renstal. Het management, het bedelen beu, besloot de samenwerking met de coureur stop te zetten.

Althans, dat moest de buitenwereld geloven. Het is aannemelijker dat de teambazen de geldkwestie gebruikten om hun tegenvallende rijder snel buiten de deur te werken. Albers voldeed niet als boegbeeld van de nieuwkomer in de koningsklasse van de autosport. Paul Stoddart, voormalig teambaas van het formule 1-team van Minardi, kwam al eerder tot deze constatering. „Chris is niet de held geworden die men wenste.”

De persconferentie, waarop Albers zijn vertrek bevestigde, gaf hem gelijk. De 28-jarige Nederlander achter de microfoon was geen prototype winnaar maar het versteende beeld van een stuurse puber. Met een benepen stem, struikelend over de woorden op papier, las hij een voorgekookte tekst voor. Zijn oranje raceoverall en iets te grote pet namen zijn laatste restje waardigheid weg.

Deze publieke vernedering gaf precies aan wat Albers ontbeert in een tak van sport waar welbespraaktheid, charisma en pr-gevoel net zo zwaar tellen als het feilloos besturen van een bolide. Hoewel hij via juridische weg nog kans maakt zijn stoeltje terug te krijgen, lijkt zijn einde in de formule 1 zeer nabij.

Als het doek valt, moet hij zich flink achter de oren krabben. Met een betere presentatie en meer zelfverwijt had de inwoner van Laren langer kunnen bivakkeren in het miljoenencircus waar hij van jongs af aan van droomde. Nu verlaat hij de wereld van dure auto’s, jetsetparty’s en hoogblonde vrouwen via de achterdeur. Waar ging het mis?

Voor iemand die bijna letterlijk op een racecircuit werd geboren, hoeft hij niet te klagen over zijn afkomst. Zijn moeder kreeg de eerste weeën, toen ze haar man aanmoedigde tijdens een rallycross-wedstrijd in het Vlaamse Maasmechelen. Halsoverkop werd ze naar een ziekenhuis in Eindhoven vervoerd, waar Albers op 16 april 1979 ter wereld kwam.

Zijn jeugd in Laren, waar zijn ouders een garagebedrijf hadden, stond volledig in het teken van chique auto’s. Als negenjarige reed hij al luxewagens van de showroom naar de wasstraat. Ook poetsen en het repareren van kleine mankementen hoorde bij zijn dagbesteding. Een bedrijvencompetitie voor autoverkopers gaf een wending aan dit rustige leventje. Kenners raakten onder de indruk van de stuurmanskwaliteiten van de zestienjarige coureur en stimuleerden hem te gaan karten.

De beslissing zich volledig te richten op deze discipline legde hem geen windeieren. Met zijn oudere broer Kees Jan als manager werd hij in 1997 Nederlands kampioen. Daarna schoof hij door naar de Duitse Formule 3, en won in 1999. Na een mislukt avontuur in de Formule 3000, voorportaal van de formule 1, reed hij vier seizoenen rond in de Deutsche Tourenwagen Masters (DTM).

Zijn matige kennis van het Duits en slechte stressbestendigheid riepen de eerste twijfels op. Toch voorspelde teamchef Norbert Naug hem een gouden toekomst. Opzichtig geflirt met de formule 1 en aanmatigend gedrag bekoelden de liefde voortijdig. Verwaande jochies uit het Gooi, zo vertelde Naug ziedend, horen niet thuis in de DTM.

Dit arrogante imago bleef ook in de formule 1 aan hem kleven. Falen lag nooit aan hem, maar aan de elektronica of een verkeerde afstelling van zijn bolide. Toen de prestaties in zijn derde jaar begonnen tegen te vallen, was zijn krediet snel op. Als hij geen nieuwe kans krijgt, is zijn carrière in één beeld te vatten: een klungelig optreden in de pitstraat.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden