Column

Privacy kennen ze niet in Chinese ziekenhuizen

Beeld Leen Vervaeke

Natuurlijk was ik niet blij toen ik een paar maanden geleden een stevige hoest kreeg, zeker niet toen die zo scherp door mijn borstkas begon te snijden dat ik vreesde voor een longontsteking. 

Maar toen een doktersbezoek niet langer uitgesteld kon worden, zag ik er ook het voordeel van in. Ik had al zo veel verhalen gehoord over Chinese ziekenhuizen. Nu zou ik het eindelijk eens met eigen ogen zien.

Het Beijing Ziekenhuis stelde niet teleur. Na voorafbetaling van een consult - 7 euro, een schijntje voor het spektakel dat zou volgen - mocht ik in een chaotische wachtzaal plaatsnemen, waar verpleegsters druk doende waren met infusen aanbrengen en injecties geven. In de gang werd bloed geprikt: patiënten staken hun arm gewoon door een vensterloket.

Na amper vijf minuten werd ik al bij de dokter geroepen. Ik was nog niet aan de beurt, maar wel bijna, dus mocht ik al plaatsnemen in het dokterskabinet. Samen met nog twee wachtende patiënten, een derde die net onderzocht werd, en nog een vierde die bij een tweede dokter zat, allemaal in dezelfde ruimte. Door de openstaande deur keken nog een aantal patiënten en familieleden toe.

Zo zaten we met z'n allen gezellig bij elkaar, terwijl de twee dokters met hun patiënten hun gezondheidstoestand bespraken. We luisterden mee naar alle klachten en kwalen, keken mee naar de CT-scans en röntgenfoto's, en werden mee op de hoogte gebracht van de ene zijn botbreuk en de andere zijn gezwel. Als een goedkope doktersserie, maar dan in het echt.

Geheime zaken

Toen het mijn beurt was en de dokter met zijn stethoscoop - boven de kleding - mijn longen beluisterde, gluurden de patiënten achter me mee over mijn schouder. Met mijn verkoudheid maakte het me niet veel uit, maar ik vroeg me wel af: wat als ik een intiem probleem had gehad of een slechtnieuwsgesprek moest krijgen?

Chinese vrienden garandeerden me dat daarvoor aparte afdelingen bestaan. Maar toen een bevriende Fransman vorig jaar met een zware angstaanval naar het ziekenhuis werd gebracht, werd hij evengoed te midden van toeschouwers behandeld. Eric Gonzalez, een Amerikaan die over zijn leven in China blogt, hoorde hoe een zwangere vrouw publiekelijk verteld werd dat haar kindje geen hartslag meer had.

Dat in China zo weinig belang wordt gehecht aan privacy dat zelfs de pijnlijkste gezondheidsproblemen openlijk worden meegedeeld, wordt vaak gelinkt aan het communistische verleden. Op de collectieve boerderij wist iedereen alles van iedereen, waardoor persoonlijke grenzen vervaagden. Dat zou tot op vandaag doorwerken, ook nu het Chinese communisme al lang kapitalistisch is.

Online begint het concept van 'yinsi' - letterlijk: geheime zaken - inmiddels wel door te dringen. Internetgebruikers protesteren steeds vaker als bedrijven onzorgvuldig met hun gegevens omspringen. En hoewel Chinezen op sociale media altijd onder hun echte naam moeten registreren, tweeten en appen ze bijna allemaal onder een pseudoniem.

Maar in het ziekenhuis lijkt niemand daar om te geven. Voor wie gezondheid zoekt, is privacy een luxeprobleem.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden