Privacy is ook voor jongeren belangrijk

De jeugd maalt niet om privacy. Dat is niet verstandig. Eén grapje op internet kan ertoe leiden dat je de VS niet in komt.

Of het nu gaat over het delen van medische gegevens door een bedrijf dat handelt in 'verzuimreductie' of het opslaan van vluchtgegevens: discussies over privacy zijn actueel. Maar vaak worden deze discussies door dezelfde mensen gevoerd. Voor de digitale generatie (waar ik zelf ook deel van uitmaak) lijkt het onderwerp geen issue te zijn. "Ik heb niets te verbergen", wordt dan gezegd. "Als zo een misdaad kan worden opgelost of voorkomen...?"

Deze reactie is niet vreemd. Welke rol speelt privacy nog voor een generatie die is opgegroeid met het tv-programma 'Big Brother', met camera's in het ziekenhuis, met Hyves en Facebook en sms-diensten waarbij je direct de waarde van het huis of de auto van de buurman kan opvragen? Generatie 2.0 is voor een deel opgegroeid in een privacyloze samenleving. De haast natuurlijke achterdocht van mijn ouders bij de vraag of ze hun naam en adres willen invullen voor de aanvraag van een bonuskaart heb ik in eerste instantie niet.

Privacy is de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de invulling ervan is afhankelijk van een context. In je leven bevinden zich verschillende gebieden die iets over jou als persoon zeggen en waarvan je al dan niet kan besluiten ze met iemand te delen.

Als ik iets op Facebook zet, kies ik er op dat moment voor om bepaalde gegevens (foto's, meningen, etc.) niet meer te beschermen tegen diegenen die ik op Facebook beschouw als 'vrienden'. Als ik naar de dokter ga, deel ik met hem bepaalde informatie over mijn gezondheid. Deze informatie deel ik niet (of deels) met mijn Facebookdomein.

Gevaar ontstaat wanneer met moderne technieken als datamining en open source intelligence verschillende domeinen met elkaar worden verbonden. Met deze technieken kunnen (openbare) persoonlijke gegevens van mensen worden verzameld en opgeslagen in een databestand om op die wijze een beeld te krijgen van personen en verschijnselen.

Wat als op die manier foto's van Facebook, of mededelingen over wilde vakantieplannen via Twitter, ervoor zorgen dat je de toegang tot de Verenigde Staten wordt ontzegd? Dit overkwam twee Britse toeristen die op een Amerikaans vliegveld werden tegengehouden door de douane nadat zij een week eerder een grap hadden gemaakt op internet over destroying America tijdens hun aanstaande feestvakantie.

Met alles wat ik op internet plaats, kan ik later in een andere omgeving worden geconfronteerd. Daarmee creëren we een blijvend profiel van onszelf waarmee verschillende domeinen van privacy met elkaar kunnen worden verbonden. Onze 'cirkel' wordt dan ongewild steeds meer publiek. Hierdoor ben je niet langer voor de douane een andere persoon dan voor je Facebookvrienden.

Het is belangrijk dat mensen zich ervan bewust zijn dat privacy afhankelijk is van een context. Mijn privacy wordt gevormd door de grenzen tussen de informatie die ik deel met mijn huisarts en de berichten op mijn Facebookpagina en de overige gebieden van mijn cirkel. 'Ik heb niets te verbergen' geldt voor de meesten slechts binnen een bepaalde omgeving.

Informatie delen in een omgeving waarbinnen technologie zich blijft ontwikkelen vraagt daarom om enige terughoudendheid van ons als burgers. Om die reden mogen mijn generatiegenoten en ik best actiever betrokken raken bij discussies over de risico's van bepaalde ontwikkelingen en nieuwe technieken met betrekking tot privacy. Misschien dat hierdoor deze achterdocht binnen mijn generatie zich dan verder zal ontwikkelen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden