Prins Karel Hugo, de Carlistische kiloknaller

Prins Karel Hugo was de kiloknaller onder de Europese troonpretendenten en daarom stond de televisie bol van de in memoriams. Een edelman die op alle paarden wedde en steeds verloor. Zijn ouders vlogen naar Soestdijk om het lidmaatschap van het Koninklijk Huis voor hem af te dwingen, memoreerde Jeroen Snel in ’Knevel en Van den Brink’ (EO), maar de regering was onvermurwbaar.

Met de troonsbestijging van Juan Carlos in 1975 zag hij ook Spanje aan zijn neus voorbijgaan. Zijn omstreden Carlistische Partij kreeg geen voet aan de grond. Van kiloknaller tot onsje minder? Zo tragisch was het volgens Marc van der Linden (’RTL Boulevard’) niet. „Zijn strijd kostte hem het familiefortuin, zijn relatie met een broer en een zus en uiteindelijk zijn huwelijk, maar Karel Hugo zag zijn leven niet als mislukt. Dat de mensen niet voor hem kozen, zag hij als onderdeel van de democratie.”

Hoe het precies zat met Karel Hugo’s eigen democratische gezindheid werd woensdagavond niet duidelijk. Historica Reinildis van Ditzhuyzen toonde in ’Nova’ weliswaar een met prinselijke krabbel getooid boek uit 1978 waarin Karel Hugo de extreem-rechtse Carlisten een ruk naar links gaf, maar hoe geloofwaardig was deze metamorfose? Een andere vraag die onbeantwoord bleef: wat hád deze Karel Hugo, dat hij in- en uitliep bij de Oranjes, terwijl we van Jorge Guillermo, de ex van prinses Christina, nooit meer iets vernemen? Karel Hugo betekende nauwelijks iets voor Nederland, weekte Irene los van het Koninklijk Huis, bracht haar tijdens een Carlistische herdenking in 1976 zelfs in levensgevaar („We werden beschoten door een groepering”, werd Irene in ’Nova’ aangehaald. Ze had ook kunnen zeggen: „Door mijn fascistische zwager.”), maar was toch altijd welkom in Huis ten Bosch. „Hij had een lieve, zachte uitstraling”, zei Snel. Dat zal het wel zijn geweest.

Op Nederland 3 nam LLiNK met ’LLiNKpop’ (top honderd van protestsongs) afscheid van het bestel. Het Paradiso-feestje had de rommeligheid van een studentenfuif tegen vijf uur in de ochtend: niemand heeft meer puf om te dansen, de gesprekken zijn fragmentarisch, maar we gaan nog niet naar huis, holadijee. LLiNKpop wisselde protestsongs af met onbegrijpelijke animatiefilmpjes en tweeregelige interviewtjes. Ongeveer zo. Zangeres Do: „Ik houd van teksten met diepgang.” Einde interview. Maar ze gaf wel een enthousiaste vertolking van Marvin Gaye’s ’What’s going on?’

De afscheidsshow stond symbool voor de onnavolgbare programmering van LLiNK in de afgelopen vijf jaar. De bedoelingen mochten sympathiek zijn (geen wereldbestorming, maar praktisch idealisme), de programma’s waren óf vreselijk saai, zoals de laatste LLiNK-productie ’De vlinderrevolutie’, óf zo slecht herleidbaar tot het LLiNK-ideaal dat een vegetariër zich in zijn kikkererwten zou verslikken. Zo zagen we zondagavond in ’Eet smakelijk op reis’ topkok Léon Mazairac met acteur Mark van Eeuwen op reebokkenjacht in Schotland . In maart verkende Dennis Storm in ’3 op reis’ het mondaine ski-oord Ischgl, waar zelfs de stoeltjes van de skilift zijn verwarmd. Hoezo energiebesparing? LLiNK voegde niets toe, we zullen hem niet missen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden