Pretentieus gepriegel van David Sylvian en zijn kornuiten pop

Nog te zien in Eindhoven, Muziekcentrum (vanavond) en Groningen, Oosterpoort (25/11).

Op de plakkaten werd een concert van Sylvian en Fripp aangekondigd, maar het was in Carre gewoon de Sylvian-show. Waar de hele band - inclusief gitaar-maestro Fripp - in het duister weggemoffeld was, stond Sylvian non-stop in het licht van de schijnwerper. En ook in alle composities was, los van enkele fraaie gitaarpartijen van Fripp, vooral de hand van Sylvian te horen.

Het optreden werd daardoor een zware kluif. Sylvian behoort tot de klasse artiesten die denken dat hun werk vanzelf wel als grote kunst gezien wordt, als ze maar genoeg de gekwelde kunstenaar uithangen.

Dat was enkele jaren geleden wel anders, toen de 35-jarige Engelsman nog de voorman was van de glamrock-formatie Japan en er nog lol aan hem te beleven viel. Met zijn geblondeerde haar en nichterige imago groeide Sylvian uit tot een waar tieneridool, terwijl hij met de mix van pop en Oosterse klanken - in een tijd dat het woord wereldmuziek nog uitgevonden moest worden - enkele onvergetelijke popplaten maakte.

Maar sinds Sylvian op de solotoer is, bekwaamt hij zich, bijgestaan door gerenommeerde musici als Ryuichi Sakamoto en Holger Czukay, in het maken van quasi-sfeervolle klanktapijten, waarvan iedereen die niet in de new-age-sfeer vertoeft, wel de kriebels moet krijgen.

In het uitverkochte Carre bleek de samenwerking met Robert Fripp niet veel beters te hebben opgeleverd. Anderhalf uur lang kabbelden de doorwrochte maaksels van Sylvian voorbij, zonder ook maar een sprankje emotie op te roepen. Ondertussen bleek het imago van tieneridool, in de zucht naar artistieke erkenning, ingeruild voor dat van vroegtijdige bejaarde. Sylvian strompelde over het podium alsof hij net herstellende was van een heupfractuur, en reikte naar zijn glaasje water of hij een zware aanval van artritis te verduren had.

En zoals hij bewoog, zo zong hij ook: flegmatiek, neuzelend, waardoor zijn kenmerkende manier van zingen welhaast een parodie op zichzelf werd. Nee, honderd keer liever van-dik-hout-zaagt-men-planken-pop dan dit pretentieuze gepriegel van Sylvian en kornuiten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden