null Beeld
Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

Premier Conte, tot voor kort volstrekt onbekend, bepaalt nu dat je vrienden op zijn zwarte lijst blijven

Hoe langer strenge lockdowns duren, hoe verbaasder ik ben over het gemak waarmee de mens zijn conditie van geknechte onderdaan aanvaardt. Alsof de inbreuk op grondwettelijke vrijheden, zoals die van komen en gaan waar en wanneer je wilt, niet zwaar weegt zodra deze in naam van het welzijn van de groep wordt gepleegd. We weten natuurlijk dat in tijden van zeer bedreigende crisissen zoals oorlogen of pandemieën, de mens sneller bereid is zijn lot in handen van machtigen te leggen. Vooral als de boven hem gestelden hem veiligheid beloven in ruil voor het inperken van zijn vrijheid. Maar soms grijpt die inperking zo diep in de persoonlijke levenssfeer in, dat je meer reuring en revolte zou verwachten.

Laat ik als voorbeeld de Italiaanse lockdown ­nemen, die volgende week, na bijna twee maanden gedwongen opsluiting, enigszins wordt versoepeld. Een versoepeling is dan een groot woord gezien de magere kruimels die voor de voeten van de Ita­liaanse onderdaan worden gestrooid. Nog steeds zul je in dat land een document bij je moeten dragen als je straks het huis uit wilt en nog steeds zul je door de patrouillerende ordehandhavers kunnen worden gecontroleerd. Nieuw is dat je voor het eerst ­andere mensen zult mogen ­bezoeken (en niet uitsluitend de dokter of de supermarkt), mits die mensen in de juiste categorie vallen. Het gaat dan uitsluitend om leden van je familie. Op het laatste moment en onder druk van protesten, zijn aan de categorie ‘familie’ ook de verloofden toegevoegd (in Italië kun je met gemak je ­status van verloofd jaren rekken en ben je de facto lid van je schoonfamilie). Maar opgelet: ten strengst verboden blijft een bezoek, een reünie of een etentje met je vrienden.

Vrienden nemen kennelijk een ondergeschikte positie in

Hiermee wordt van hogerhand bepaald met wie je wel of niet mag verkeren. In ieder geval niet met je amici; in coronatijden nemen vrienden kennelijk een ondergeschikte positie in. Althans in de visie van mensen als premier Giuseppe Conte. ‘Gehaat zij de familie’, schreef André Gide (1869-1951), maar zover hoef je niet te denken om ook vrienden als een essentieel onderdeel van je sociale leven te beschouwen. Pech dan, want de man die twee jaar geleden een volstrekt onbekende hoogleraar was, nooit in zijn hele leven werd gekozen en toch premier werd, bepaalt nu per decreet dat je vrienden op zijn zwarte lijst blijven.

Nu wij door deze krankzinnige en schandelijke maatregel zelf worden getroffen en onze vele vrienden hier nog steeds niet mogen bezoeken of ontvangen, verbaast het me hoe onderworpen, volgzaam en fatalistisch Italianen kunnen zijn. Geen protestbeweging, geen demonstratie en geen vlammend betoog van prominenten: je vrienden mogen in het verdomhoekje van je sociale leven blijven sukkelen.

Wel is er onze vriendin Emilia, een pianolerares, die eenzaam op de sociale media tegen deze absurditeit en de lockdown tekeergaat. Haar lievelings­beschimping jegens haar landgenoten? ‘Pecore!’, wat het Italiaans is voor: ‘Schapen!’

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden