Koken met Karin

Prei-spinaziesoep (met knapperige kikkererwten)

Beeld Karin Luiten

Worden de mensen nou steeds dommer of de voedselproducenten steeds slimmer?

Neem soep. Aan het begin van de negentiende eeuw werd de techniek van het inblikken ontdekt. Een wonder! Voedsel in blik bleef wel jaren goed. Soep in blik bleek al snel een groot succesnummer, was zelfs een tijdje heel deftig en artistiek (denk: Andy Warhol), tot het nieuwtje eraf was. Maar kijk, daar kwam de soep in stazak. Dát was pas chic. En het oogde een stuk verser dan zo’n ordinair blik, zeker als je er ‘rijkgevuld’ op zette. De pakjesmakers met hun vermicellisoepjes lieten dat natuurlijk niet op zich zitten, dus alras moest je ineens zelf een zak verse soepgroenten toevoegen aan de poedersoepmixen. Want vers, dat is namelijk gezond. Toen was het hek pas goed van de dam en volgde de introductie van soeppakketten: een assortiment groenten zoals uien, pompoenen en tomaten plus bouillonblokjes, handzaam samen verpakt. Revolutionair, want niet op de afdeling houdbaar, maar tussen de groente. Alleen nog in stukjes snijden, in een pan, water erbij, sudderen, pureren en klaar. En toch, de evolutie dendert voort, nu hebben we pureersoep. Een plastic beker met daarin de groente al voorgesneden, plus een bouillonblokje in poedervorm. Aanfruiten, water erbij, pureren, voilà. Sterker nog, Albert Heijn won er zelfs De Jaarprijs Goede voeding 2018 mee.

Is dit nu een gevalletje eureka of geld-uit-de-zak-klopperij voor dummies? Want dat snijden, wassen en verpakken kost natuurlijk geld. 3,49 euro om precies te zijn, voor twee kommetjes soep. Nu zijn het wel mooi allemaal biologische ingrediënten, maar voor datzelfde geld koop je die los en maak je er meteen een fikse pan soep van. Nog zoiets: waarom heet het spinazie-preisoep als er 10 procent spinazie in zit tegen 56 procent prei? Wacht even, gaan we hier nou zitten kniesoren? Nee hoor, als mensen het makkelijk willen en daar geld voor over hebben, prima toch? Anders leg ik graag nog even uit hoe je zelf een simpel soepje maakt, inclusief een modern stukje mindfulness: lekker snijden.

Zelf maken, nodig voor 4 personen:

1 dikke prei
200 g spinazie
3 stengels bleekselderij
1 liter groentebouillon
1 blik kikkererwten (netto: 250 g)
5 takjes verse dille
scheut olijfolie
zout & peper

Oven voorverwarmen op 200 °C. Spoel de kikkererwten goed af onder de kraan en laat uitlekken. Doe de helft op een met bakpapier beklede bakplaat. Hussel om met zout, peper en 1 eetl olijfolie. Bak ze in ± 25 minuten goudbruin en krokant. Laat uitlekken op keukenpapier.

Snij intussen de bleekselderij en prei (ja, ook het groen) in dunne plakjes. Verhit een scheutje olijfolie in een pan met dikke bodem, fruit hierin de groente 5 minuten. Voeg hand voor hand de spinazie toe en schep om tot het slinkt. Doe de andere helft van de kikkererwten erbij, plus de (liefst kokendhete) bouillon plus wat versgemalen zout en peper. Breng aan de kook. Laat onder een deksel 13 minuten zachtjes sudderen tot de groenten gaar zijn. Hou wat dille achter voor de garnering, doe de rest (zonder de taaie steeltjes) bij de soep en pureer met de staafmixer of in de blender. Serveer met de knapperige kikkererwten uit de oven en wat gehakte dille.

Lees alle recepten van Karin Luiten terug in dit dossier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden