Prachtige productie lijdt onder overschot aan tekst

Julidans
'TeZuKa' van Sidi Larbi Cherkaoui. Gezien 14/7, Rabozaal, Stadsschouwburg Amsterdam. www.julidans.nl

Sidi Larbi Cherkaoui, voor de tweede keer in zijn jonge carrière uitgeroepen tot choreograaf van het jaar, is een van de geliefdste theatermakers van Europa. Dat bleek ook wel uit het uitzinnige applaus na 'TeZuKa', afgelopen weekend in een stampvol Julidans.

De productie ziet er uitstekend uit en qua inhoud raakt Cherkaoui de gevoelige snaar; een soort feelgooddans met een geëngageerde bite. Met zijn hybride benadering bindt de Vlaams-Marokkaanse choreograaf kwalitatief hoogstaande partners aan zich, zoals de hippe Engelse componist Nitin Sawhney, die tekende voor een compositie met plek voor schitterende Japanse vocalen.

De mangacartoons van de door Cherkaoui bewonderde tekenaar Osamu Tezuka inspireerden tot een flitsend gedanst stripboek waarin analogieën over modern Japan en de hedendaagse mens vakkundig aan elkaar worden geknoopt. Tezuka's manga, vol postapocalyptische sfeerbeelden, staat voor het moderne Japan: getraumatiseerd door Hiroshima, vervolgens atoomkracht omarmd als teken van vooruitgang, na Fukushima geknakt door de destructieve kracht ervan.

Cherkaoui heeft wel erg veel woorden nodig om zich hierin verstaanbaar te maken. Niet alleen wordt het hele Japanse atoomverhaal door een verteller uit de doeken gedaan, ook Tuzuka's doopceel wordt gelicht, met irritante mystificatie van diens emancipatoire betekenis voor de Japanse samenleving. De kracht van de theatermaker is diens verbeelding; de inspiratiebronnen zijn hier met de voorstelling aan de haal gegaan.

En dat is jammer, want Cherkaoui's beeldtaal is sterk. De dansers, aangevuld met martial-artspecialisten, treden op als mangafiguren uit Tezuka's strips, en staan voor het artistieke proces van het striptekenen (nieuw Japan), en kalligrafie (oud Japan). Beide lopen wonderschoon in elkaar over: met armen die stripkaders trekken, torso's die op wit canvas karaktervegen schilderen - in navolging van een live aanwezige traditionele kalligraaf. Met een inventief gebruik van projecties, Cherkaoui's signatuur, wordt manga getoond, dan weer worden er omstandigheden gecreëerd waarin de dansers als stripfiguren optreden, of zich als geisha of Japanse Lolita manifesteren. Met als sleutelfiguur Astro Boy, het roodgelaarsde robotje waarin het goede van de mensheid samenvalt.

Cherkaoui's bewondering voor de rekbaarheid van Japan, de kracht van het optimisme, is met (wéér) een praatje over hoe bacteriën atoombesmetting tegengaan, gewoon te veel. Met zijn wereldverbeterende engagement vliegt Cherkaoui uit de bocht. De dans is vaak dienovereenkomstig: week, met handen die naar het publiek reiken en een cirkel van oneindigheid vormen: reach out and touch. Het maakt Cherkaoui's sympathieke boodschap rond, dat zeker. Maar het is ook naïef.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden