Prachtig decor voor achterklap

In de catacomben van de Brabanthallen, én op de tribunes, lijkt elk gefluisterd gerucht zich te vermenigvuldigen en aan kracht te winnen.

Waarschuwing vooraf: dit stuk is niet vrij van roddel en achterklap. Het komt uit de wereld waar wantrouwen hoogtij viert, waar vermeende conspiratie verward wordt met tactiek en waar jaloezie tot kunst verheven is. De wereld dus van de paardendressuur.

De finale van de wereldbeker, eind april, is het excuus; liever dan in Den Bosch het achterste van de tong te laten zien, houden de ruiters hun kruit droog.

Daar is het verhaal van Ollright, het paard van Laurens van Lieren. Zomaar ineens aan het been geblesseerd. Het gerucht gaat dat Van Lieren liever niet rijdt. Hij had nog wat kwalificatiepunten nodig, maar de plotselinge dood van concurrent Lesotho van de Duitse Ellen Schulen-Baumer maakt dit onnodig. En dus, gonst het, ’faket’ Van Lieren, die goed rekenen kan, de blessure.

,,Onzin’’, zegt bondscoach Sjef Janssen. ,,Ik maak me oprecht zorgen. Dat paard gaat volgende week onder de scan. De plek tussen de kogel en de knie voelt warm aan. Als het iets chronisch is, hebben we echt een probleem.’’

Daar is voorts de retirade van Imke Schellekens. Het gaat crescendo met de amazone uit Hooge Mierde, ze won de kwalificaties van Londen, Mechelen en Amsterdam en langzamerhand ontstaat de overspannen verwachting dat zij op Sunrise kanshebber is voor wereldbekerwinst.

Helaas is Sunrise geblesseerd en meldde Schellekens zich voor Den Bosch af. Onmiddellijk kwam de geruchtenmachine op gang. Nu de combinatie voor Las Vegas al geplaatst is, zou Schellekens in Den Bosch liever niet rijden omdat verlies in het veld met sterke buitenlanders mentaal niet uitkomt.

Ook hier geldt: waar of niet? Joep Bartels, de vader van Schellekens, bevestigde de blessure van Sunrise: ,,Ze rijdt al weer voorzichtig, maar de combinatie mist wedstrijdritme. Imke en Sunrise hebben hier niets te zoeken.’’ En bondscoach Janssen temperde alvast de hoge verwachtingen voor Las Vegas: ,,Een plaats bij de eerste vijf is realistisch, bij de eerste drie zal moeilijk worden.’’

De kwalificatiewedstrijd – met slechts Gal en Van Silfhout als Nederlandse inbreng – werd gewonnen door de Duitse Isabel Werth, topfavoriet voor de wereldbeker. Die zette met de ruin Warum Nicht, die ze zelf hardnekkig Hannes noemt, een prachtige kür neer.

Daarna viel ook zij ten prooi aan het geruchtencircuit: Werth zou Hannes helemaal niet willen meenemen naar Las Vegas, maar daar met Satchmo willen rijden. De Duitse ontkende, maar kon het gerucht niet geheel wegnemen. Het blijft afwachtenmet welk paard Werth straks in de States uit het vliegtuig zal stappen.

Er viel deze week veel te horen achter de Bossche coulissen. Iedereen weet wel iets en roept maar wat. Dressuur biedt een prachtig decor voor samenspanning, gevat in onwaarachtige fictie.

Jurysporten gedijen op geklets. Er is altijd wel de schijn van vooringenomenheid, een partijdig jurylid, of discussie over het oordeel van de jury waarvan de waardering voor een kunstje pas groeit als dat kunstje maar vaak genoeg vertoond is.

In die sfeer verschaalt deskundigheid. Het beeld gaat de waardering bepalen.

Dat gebeurde bij de kür van de Deen Andreas Helgstrand op Matine. De krachtige witte schimmelmerrie is een prachtpaard met een eigenwijze uitstraling die ieders harten steelt. De kür is een demonstratie van elasticiteit, maar technisch mankeert er van alles aan. De jury waardeerde de proef te hoog, maar wel lager dan Werth, en dat kwam haar op een fluitconcert van het publiek te staan. Ten onrechte, maar zo komen de praatjes natuurlijk wel in de wereld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden